Effect of Bougie-Guided Nasal Intubations upon Bleeding: A Randomised Controlled Trial

Buji Rehberliğinde Nazal Entübasyonların Kanama Üzerindeki Etkisi: Randomize Kontrollü Çalışma

Abstract

Objective: Bleeding due to inadvertent trauma is a troublesome complication of nasal intubations. A lot of methods have been suggested to minimise this problem. A flexible bougie can be passed atraumatically via the nasal route to the trachea and an appropriate-sized endotracheal tube can be railroaded over it to avoid this problem. The primary objective of the study was to compare the severity of bleeding with bougie-guided and conventional nasotracheal intubations on a subjective scale. The time taken for successful intubations and the number of attempts required were also noted. Methods: This randomised controlled study was performed in 40 adult patients requiring nasotracheal intubations for various elective surgeries over a 3-month period in a teaching hospital. The patients after satisfying the inclusion criteria were randomised into two groups of 20 each: Bougie-guided (Group B) and Not Bougie-guided (Group NB). Group B patients were intubated by railroading the endotracheal tube over a flexible bougie, and Group NB patients were intubated conventionally without the bougie. The degree of bleeding was noted on a subjective scale as nil, mild, moderate or severe. The time taken for intubation in seconds and the number of attempts taken were noted. The degree of bleeding was compared using Mann–Whitney U test, and the time taken for intubation was compared using the Student’s t test after assessing normalcy. An alpha error of 5% was used, and p values less than 0.05% were considered significant. Results: All patients randomised completed the study. The degree of bleeding was lesser in the Bougie-guided group than in the conventional group (p=0.02), and the time taken for intubation was longer in the bougie-guided group (p

Özet

Amaç: İstenmeden oluşan travmaya bağlı kanama, nazal entübasyonun sıkıntılı bir komplikasyonudur. Bu problemi minimize etmek için birçok yöntem ileri sürülmüştür. Bu problemden kaçınmak için, esnek bir bujiyi nazal yoldan trakeaya mümkün olduğunca az hasar vererek geçirerek, uygun boyutta bir endotrakeal tüp bunun üzerinden geçirilebilir. Bu çalışmanın ilk amacı buji rehberliğinde ve geleneksel nazotrakeal entübasyonlarda kanamanın şiddetini sübjektif bir ölçek kullanarak karşılaştırmaktır. Başarılı entübasyon için harcanan süre ve gereken deneme sayısı ayrıca kaydedildi. Yöntemler: Randomize kontrollü bu çalışma, bir eğitim hastanesinde 3 aylık bir süreçte, çeşitli elektif cerrahi için nazotrakeal entübasyon gereken 40 yetişkin hastayla gerçekleştirildi. Çalışmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan hastalar her biri 20 kişiden oluşan iki gruba rasgele seçildiler: Buji-rehberliğinde (Grup B) ve Buji-rehberliğinde olmayan (Grup NB) olarak. Grup B hastaları endotrakeal tüpün esnek bir buji üzerinden geçirilmesi ile entübe edildiler. Grup NB hastaları ise buji olmaksızın geleneksel şekilde entübe edildiler. Kanamanın derecesi sübjektif bir skala üzerinde hiç, hafif, orta veya şiddetli olarak kaydedildi. Ayrıca, entübasyon için harcanan süre saniye olarak ve deneme sayısı da not edildi. Normal dağılım değerlendirildikten sonra, kanamanın derecesi Mann-Whitney U test kullanılarak, entübasyon için harcanan süre ise Student’s t test kullanılarak karşılaştırıldı. %5 alfa hatası kullanıldı ve %0,05 altındaki p değerleri istatiksel olarak anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Randomize seçilen tüm hastalar çalışmayı tamamladılar. Kanama derecesinin Grup B’de, Grup NB’ye göre daha düşük olduğu görüldü (p=0,02). entübasyon için harcanan süre Grup B’de daha uzun saptandı (p