The Effect of Different Seed Rates on Yield and Yield Components of two Soybean (Glycine max. (L.) Merill) Varieties in Kahramanmaraş Conditions

Kahramanmaraş Ekolojisinde Farklı Ekim Sıklıklarının, İki Soya (Gliycine max (L.) Merill) Çeşitinde, Verim ve Verim Unsurlarına Etkisi

Abstract

This study was carried out in Kahramanmaraş ecological condition in 1994 and 1995. In this study soybean cv P. 9442 and AP 240 were planted at 50, 60 and 70 cm row spaces, and 3, 5 and 7 cm intrarow seed spaces, and the effects of sowing densities on yield and yield components were investigated. The effects of row spaces on numberof branches per plant and, 100 seed weigth, yield per da, and kernel ratio, were significant in both years , on plant height, branche number per plant and yield per da were significant in both years, on branch number per plant, yield per plant and oil content were significant only in one year. The effects of intrarow seed spaces on number branches per plant, yield per plant, and yield per da were significant in both years, while on plant height, first pod height, pod number per plant and oil content were significant only in one year. Meanwhile the effects of intrarow seed spaces on 100 seed weight and protein content were not significant. The highest yield was obtained from 50x3 cm plant density of (325.1, 490.8 and 302.8, 386.2 kg/da) in two years 1994 and 95 from P. 9442 and AP 240 cv respectively.

Özet

Bu çalışma, 1994 ve 1995 yıllarında Kahramanmaraş ekolojik koşullarında yürütülmüştür. Çalışmada P. 9442 çeşidi ile Ap 240 soya çeşitleri 50.60 ve 70 cm sıra arası, 3, 5 ve 7 cm sıra üzeri mesafelerle ekilerek, sıklığın verim ve verim unsurlarına etkisi araştırılmıştır. Sıra arası mesafelerin; bitki başına meyve sayısı ve dekara verim üzerine her iki yılda da ana dal sayısı, bitki başına verim ve yağ oranı üzerine ise, iki yıllık çalışmanın sadece bir yılında önemli düzeyde etkili olduğu saptanmıştır. Sıra arası mesafelerin; bitki boyuna, ilk bakla yüksekliğine, bakla başına tohum sayısına, 100 tohum ağırlığına ve protein oranına önemli düzeyde etkisi olmamıştır. Sıra üzeri mesafelerin ise; ana dal sayısı, bitki başına verim ve dekara verim üzerine etkisi her iki yılda; bitki boyu, ilk bakla yüksekliği bitki başına bakla sayısı ve yağ oranı üzerine etkisi ise, çalışmanın sadece bir yılında önemli bulunmuştur. Bununla birlikte 100 tohum ağırlığı ve protein oranı sıra üzeri mesafelerden etkilenmemiştir. Her iki yılda da en yüksek verim 50x3 cm ekim sıklığından (1994 ve 1995) yılları için sırasıyla P. 9442 çeşidinden 325.1 ve 490.8 kg/da, AP 240 çeşidinden ise 302.8 ve 386.2 kg/da) elde edilmiştir.