Some Morpho-Physiological Characteristics of Winter Wheat and Their Effects on Grain Yield

Abstract

The grain yield of wheat is influenced by several morpho-physiological characteristics and also by developmental processes in the vegetation period. Five winter wheat genotypes (Yayla-305, Do¤u-88, SXL/VEE S , BEZ/CAL//BB, Turkey-13) were evaluated in respect to N doses (0, 40, 80, 120 kg/ha) and seeding rates (350, 475, 600 seed/m2) under the conditions present in Erzurum in the crop seasons of 1993-94 and 1994-95. A total of 29 characteristics were investigated and all the correlations between these characteristics were calculated. The effects of the 10 main characteristics on grain grain yield were investigated using path coefficient analysis and diagrams. Grain yield variations were mainly due to the number of kernels per spike and the number of spike per m2. Thousand kernel weight had a negligible effect on grain yield. An increase in the number of spike per m2 appeared to be accompanied by fewer kernels per spike and lighter kernels. These results indicate the existence of a dynamic balance in these characters. Thousand kernel weight was a function of grain-filling rate and green area duration. This study shows that future attempts to improve grain yield must focus on increasing the number of kernels per unit area rather than manipulating kernel weight.

Özet

Buğdayın tane verimi, vejetasyon dönemindeki gelişme süreçleri ve çeşili morfofizyolojik karakterlerden etkilenmektedir. Erzurum koşullarında, 1993-94 ve 1994-95 ürün yıllarında yürütülen bu araştırmada, 5 kışlık buğday genotipine (Yayla-305, Doğu- 88, SXL/VEE S , BEZ/CAL//BB, Turkey-13) farklı 4 azot dozu (0, 4, 8, 12 kg/da) ve 3 ekim sıklığı (350, 475, 600 tohum/m2) uygulanmıştır. Çalışmada toplam 29 karakter üzerinde durulmuş ve bu karakterler arasında korelasyonlar hesaplanmıştır. Ayrıca, verimle ilgili 10 temel karakterin tane verimi üzerindeki etkileri path katsayısı analizleri ve diyagramlar yardımıyla incelenmiştir. Tane verimindeki varyasyon genel olarak başaktaki tane sayısı ile m2deki başak sayısından kaynaklanmıştır. Bin tane ağırlığının, tane verimine katkısı çok zayıf olmuştur. Metrekaredeki başak sayısının başaktaki tane sayısı ve 1000 tane ağırlığını olumsuz etkilemesi; bitki sıklığı ile başaktaki tane sayısı ve tane ağırlığı arasında dinamik bir ilişkinin olduğunu göstermiştir. Bin tane ağırlığı; tane dolum oranı ve yeşil alan süresinin ortak bir fonksiyonu olmuştur. Sonuçlar, yüksek verim için, birim alandaki tane sayısını artırmaya yönelik çabaların tane ağırlığına göre daha etkili olabileceğini göstermiştir.