A Field Research on Gratitude, Mental Well-Being and Self-Compassion Level of Elderly Individuals in Nursing Home

Huzurevinde Kalan Yaşlıların Minnettarlık, Mental İyi-Oluş ve ÖzAnlayış Düzeyleri Üzerine Bir Alan Araştırması

Abstract

The aim of this research is to examine the relationship between gratitude, mental well-being and self-compassion levels of the elderly residents in nursing home. In accordance with this aim an answer is sought to the question of whether the gratitude and self-compassion levels of the elderly predicted the mental wellbeing. In addition, this study analyzed the the levels of gratitude, mental wellbeing and self-compassion according to the gender, age and length of stay in the nursing home. This study used to quantitative method based correlational model. The research was conducted with 120 elderly residing at Bursa Metropolitan Municipality Nursing Home. The sample consisted of 22 elderly women and 98 men. As data collection tools; Gratitude Scale, Warwick Edinburg Mental WellBeing Scale, Self-Compassion Scale and Basic Personal Information Form were used in the study. In research findings, it was found that there are relationships between gratitude, mental well-being and self-compassion levels. In addition, it was found that gratitude and self-compassion levels predicted mental well-being and explained %33.5 of it. It was found that gratitude, mental well-being and self-compassion levels did not differ in terms of gender, age and duration of stay in nursing home.

Özet

Bu araştırmanın amacı, huzurevinde kalan yaşlıların minnettarlık, mental iyioluş ve öz-anlayış düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, yaşlıların minnettarlık ve öz-anlayış düzeylerinin mental iyioluşlarını yordayıp yordamadığı sorusuna yanıt aranmaktadır. Ayrıca araştırmada, yaşlıların minnettarlık, mental iyi-oluş ve öz-anlayış düzeyleri cinsiyet, yaş ve huzurevinde kalma süresi değişkenlerine göre incelenmiştir. Bu araştırmada nicel yönteme dayalı olarak ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma, Bursa Büyükşehir Belediyesi Huzurevi’nde yaşayan 120 yaşlı ile yapılmıştır. Örneklemi 22’si kadın 98’i erkek oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Minnettarlık Ölçeği, Warwick Edinburg Mental İyi Oluş Ölçeği, Öz-Anlayış Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma bulgularında minnettarlık, mental iyi-oluş ve öz-anlayış düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler olduğu belirlenmiştir. Ayrıca minnettarlık ve öz-anlayış düzeylerinin mental iyi-oluş düzeyini yordadığı ve %33,5’ini açıkladığı bulunmuştur. Minnettarlık, mental iyi-oluş ve öz-anlayış düzeylerinin cinsiyet, yaş ve huzurevinde kalma süresi açısından farklılaşmadığı tespit edilmiştir.