Germination and Early Growth Performances of Mung Bean (Vigna radiata (L.) Wilczek)Genotypes Under Salinity Stress

Tuzluluk Stresi Altındaki Maş Fasulyesi (Vigna radiata (L.) Wilczek) Genotiplerinin Çimlenme ve Erken Gelişme Performansları

Abstract

Salinity is the abiotic stress factor that most restricts agricultural production after drought. In this study, mung beans (Vigna radiata (L.) Wilczek) genotypes were analyzed the resistance performance to salinity stress in germination stage and early seedling stage. In accordance with this purpose, 17 mung bean genotypes were used in the study. Genotypes used in the study were treated with distilled water (0) and 2 different salt doses (4 and 8 mmhos cm-1 NaCl) as the control group. Petri dishes were allowed to stay at room temperature (25 ° C) for 9 days, and salt solution was added when required. The data obtained from the study, were obtained on the average of the measurements made on the 9th day and then analyzed. Germination power, root length, shoot length, fresh weight and dry weight were determined as the analyzed parameters in the study. Increasing NaCl doses generally affected all parameters negatively. According to the analysis of variance with the results obtained, the genotypic effect was found to be statistically significant in all parameters, which was analyzed in this study. Stress dose was found to be statistically significant in all parameters except the dry weight parameter. In addition to this, genotype × stress dose interaction was determined to be statistically significant in germination power, root length and shoot length parameters. Genotypes, which were numbered No.20 and No.24, had maximum results in statistically important parameters such as germination power (97.00-94.11%), root length (1.557-1.563 cm) and shoot length (2.033-1.793 cm) under applied highest salt dose. As a result of this, No.20 and No.24 genotypes were determined to be the more tolerant to salt stress than other genotypes used in the study. As a conclusion, it is suggested that No.20 and No.24 genotypes can be used as parental plants in the breeding of new varieties tolerant to salinity in the future.

Özet

Tuzluluk kuraklıktan sonra tarımsal üretimi en fazla sınırlayan abiyotik stres faktörüdür. Bu çalışmada bazı maş fasulyesi (Vigna radiata (L.) Wilczek) genotiplerinin çimlenme dönemi ve erken gelişme döneminde tuza karşıolan dayanıklılık performansları incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda çalışmada 17 maş fasulyesi genotipikullanılmıştır. Çalışmada kullanılan genotipler, kontrol grubu olarak saf su (0) ve 2 farklı tuz dozu (4 ve 8 mmhoscm-1 NaCl) ile muamele edilmiştir. Petri kaplarının 9 gün boyunca oda sıcaklığında (25 °C) beklemesi sağlanmıştırve gereken durumlarda tuz çözeltisi ilave edilmiştir. Çalışmadan elde edilen veriler 9. günde yapılan ölçümlerinortalaması üzerinden elde edilerek analize tabi tutulmuştur. Çimlenme gücü, kök uzunluğu, sürgün uzunluğu, yaş ağırlık ve kuru ağırlık çalışmada incelenen parametreler olarak belirlenmiştir. NaCl dozunda görülen artış incelenen tüm parametreleri olumsuz bir şekilde etkilenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre yapılan varyans analizinde genotipik etki tüm çalışmada incelenen parametrelerde istatistiksel olarak önemli bulunmuştur. Stresdozu kuru ağırlık parametresi dışında kalan tüm parametrelerde istatistiksel olarak önemli olduğu bulunmuştur.Buna ek olarak, genotip × stres dozu interaksiyonunun ise çimlenme gücü, kök uzunluğu ve sürgün uzunluğuparametrelerinde istatistiksel olarak önemli olduğu belirlenmiştir. No.20 ve No.24 olarak numaralandırılangenotipler, uygulanan en yüksek tuz dozu altında çimlenme gücü (97.00-94.11%), kök uzunluğu (1.557-1.563 cm)ve sürgün uzunluğu (2.033-1.793 cm) gibi istatistiksel olarak önemli parametrelerde, tüm genotipler içerisinde enyüksek değerleri elde etmişlerdir. Bunun sonucu olarak, No.20 ve No.24 numaralı genotipler, çalışmada kullanılandiğer genotiplerden tuz stresine karşı daha toleranslı oldukları belirlenmiştir. Sonuç olarak, No.20 ve No.24numaralı genotiplerin gelecekte tuzluluğa dayanıklı yeni çeşitlerin yetiştirilmesinde ebeveyn bitki olarakkullanılabileceği önerilmektedir.