The Quantitative Evaluation Of Primary Liver Lesions On Hepatocyte Specific Contrast Enhanced Magnetic Resonance Imaging

Primer Karaciğer Lezyonlarının Hepatosit Spesifik Kontrast Ajanlı Manyetik Rezonans Görüntülemede Kantitatif Değerlendirmes

Abstract

Objective: Most of the previous researchers evaluatedcontrast-noise ratio, SI lesion / SI liver parenchyma, and DWIin their studies for quantitative analysis of liver lesions. Weaimed to investigate the diagnostic value of the quantitativemeasurements with new formulas calculated on Gd-EOBDTPAenhanced DCE-MR images with 30° and 10° FA at thehepatobiliary phase and DWI.Material-Method: There was a total of 54 primary liver lesions;n=23 HCC in the malignant group and n=19 hemangioma,n=6 FNH, n=3 hepatic adenoma, n=3 dysplastic nodule in thebenign group. Relative contrast enhancement [RCE=(HBPPre)/Pre], absolute contrast enhancement [ACE=(SI lesion- SIliver) / SI paravertebral muscle], absolute washout [AW=(APHBP)/(AP-Pre)], relative washout (RW=AP-HBP/AP) andADC values were calculated.Results: There was a significant difference in the quantitativemeasurements among the liver lesion groups. HCCdemonstrated significantly higher AW and RW, lower ACEand RCE values than the benign group. The ICC valuesbetween the two FA measurements were good for RCE andRW, but not for ACE and AW. HCC demonstrated significantlylower ADC values than the benign group. According to ROCanalysis, cut-off values for HCC were calculated [ACE; -3.5(sensitivity 100%, specificity 45.6%, accuracy 68.5%), AW;0.53 (sensitivity 87%, specificity 51.6%, accuracy 66.7%),RW; 0.105 (sensitivity 95.7%, specificity 48.4%, accuracy68.5%), RCE; -0,03 (sensitivity 73.9%, specificity 67.7%,accuracy 70.4%), ADC; 1.09 (sensitivity 73.9%, specificity74.2%, accuracy 74.1%)].Conclusions: We suggest that our quantitative measurementsand DWI can be useful in differentiation between HCC andother benign lesions in conflicting cases.

Özet

Amaç: Literatürde araştırmacılar kontrast-gürültü oranı, SI lezyon / SI karaciğer parankimi ve DAG’yi karaciğer lezyonlarının kantitatif değerlendirmesi için kullanmışlardır. Biz çalışmamızda Gd-EOB-DTPA kontrast ajanlı DCEMRG’de 30° ve 10° FA ile çekilmiş hepatobiliyer faz görüntülerde yeni oluşturduğumuz formülleri kullanarak ve DAG inceleme ile yapılan kantitatif değerlendirmenin primer karaciğer lezyonları için tanısal değerini araştırmayı amaçladık. Materyal-Metot: 54 primer karaciğer lezyonu; malign grupta n=23 HCC, benign grupta n=19 hemangioma, n=6 FNH, n=3 hepatik adenom, n=3 displastik nodül çalışmaya dahil edildi. Relatif kontrastlanma [RCE=(HBP-Pre)/Pre], mutlak kontrastlanma [ACE=(SI lezyon- SI karaciğer) / SI paravertebral kas], mutlak yıkanma [AW=(AP-HBP)/(APPre)], relatif yıkanma (RW=AP-HBP/AP) ve ADC değerleri hesaplandı. Bulgular: Karaciğer lezyon grupları arasında kantitatif ölçümlerde anlamlı farklılık bulundu. HCC benign gruba göre daha yüksek AW and RW, düşük ACE ve RCE değerleri gösterdi. İki FA ölçümleri arasında ICC değerleri RCE ve RW ölçümleri için iyi iken, ACE ve AW değerleri için değildi. HCC benign gruba göre daha düşük ADC değerleri gösterdi. ROC analizine göre; HCC için hesaplanan kesme değerleri şu şekildedir; [ACE; -3.5 (duyarlılık %100, özgüllük %45.6, doğruluk %68,5), AW; 0,53 (duyarlılık %87, özgüllük %51,6, doğruluk %66,7), RW; 0,105 (duyarlılık %95,7, özgüllük %48,4, doğruluk %68,5), RCE; -0,03 (duyarlılık %73,9, özgüllük %67,7, doğruluk %70,4), ADC; 1,09 (duyarlılık %73,9, özgüllük %74,2, doğruluk %74,1)]. Sonuç: Kantitatif ölçüm ve DAG’nin arada kalınılan olgularda HCC ve benign karaciğer lezyon ayrımında yararlı olacağını düşünmekteyiz.