PREVENTION OF DOUBLE TAXATION WITHIN THE CONTEXT OF “INCOME FROM EMPLOYMENT” REGULATED IN ARTICLE 15 AND “DIRECTORS’ FEES” REGULATED IN ARTICLE 16 OF THE MODEL TAX CONVENTION ON INCOME AND ON CAPITAL AND SITUATION IN TURKISH TAX LAW

GELİR VE SERVET ÜZERİNDEN ALINAN VERGİLERE İLİŞKİN MODEL ANLAŞMA’NIN15’İNCİ MADDESİ: “ÜCRET GELİRİ”NDE VE 16’NCI MADDESİ: “YÖNETİCİLERE YAPILANÖDEMELER”DE ÇİFTE VERGİLENDİRMENİN ÖNLENMESİ VE TÜRK VERGİHUKUKU’NDAKİ DURUMU

Abstract

Authorisation of taxation may be expressed as the sovereign power of states tocollect taxes. However, determining the authorisation of taxation by all the states in thiscontext causes conflict of authority and thus, the problem of “double taxation” arises.In this regard, states opted to take international measures by signing agreementsbetween each other. In general, these agreements are not mandatory, but rather theyare advisory model agreements. The most well-known one of these aforementionedmodel agreements is “Articles of the Model Convention with respect to Taxes on Incomeand on Capital” published by Organisation for Economic Cooperation andDevelopment”. In this sense, “income from employment” and “directors’ fee” within thecontext of “Model Convention with respect to Taxes on Income and on Capital” andwithin the context of Turkish Tax Law shall be examined in this study. First of all, themeanings of the terms included in the model agreement shall be focused on, then theterms and their clauses shall be evaluated within the scope of Turkish Tax Law.

Özet

Vergilendirme yetkisi, devletin egemenlik gücüne dayanarak vergi alması olarak ifade edilebilecektir. Ancak bütün devletlerin vergilendirme yetkilerini bu şekilde belirlemeleri yetki çatışmasına ve dolayısıyla “çifte vergilendirme” sorununa neden olmaktadır. Bu kapsamda ülkeler bir tercih olarak aralarında anlaşma imzalayarak, uluslararası önlemler alma yolunu tercih etmişlerdir. Genel olarak işbu anlaşmalar emredici nitelikte olmayıp daha çok tavsiye niteliğindeki model anlaşmalardır. Söz konusu model anlaşmalardan en çok bilineni OECD tarafından yayımlanan “Gelir ve Servet Üzerinden Alınan Vergilere İlişkin Model Anlaşmasıdır. Bu kapsamda daha çok gündemde olan ve önem arz eden “ücret gelirini elde eden gerçek kişiler bakımından ücret gelirleri” ve “yöneticilere yapılan ödemeler” “Gelir ve Servet Üzerinden Alınan Vergilere İlişkin Model Anlaşma” kapsamında Türk Vergi Hukuku bakımından işbu çalışmada incelenecektir. Öncelikle, model anlaşmada yer verilen terimlerin ifade etmek istedikleri anlamlar üzerinde durulacak olup daha sonra söz konusu terimlerin ve yer aldığı bentlerin Türk Vergi Hukuku kapsamında değerlendirilmesi yapılacaktır.