Acute effect of different respiratory muscle exercises on maximal oxygen consumption and lung functions

Farklı solunum kası egzersizlerinin maksimal oksijen tüketimi ve akciğer fonksiyonları üzerine akut etkisi

Necdet Eray PİŞKİN, Gönül YAVUZ, Zait Burak AKTUĞ, Hasan AKA, Serkan İBİŞ

Abstract

Objective: Warm-up is an important factor in all sports activities and affects performance positively or negatively depending on its type of application. In recent years, research on respiratory muscle warm-up exercises, especially in sports performance has increased. In this study, it was aimed to examine the acute effects of different respiratory muscle warm-up exercises on maximal oxygen consumption (VO2max) and lung functions. Materials and Methods: 23 volunteer male active referees between the ages of 18-25 participated in the study. Three different respiratory muscle warm-ups, including deviced respiratory muscle warm-up, diaphragmatic respiratory muscle warm-up, and placebo, were performed on different days, and VO2max values were determined with the Astrand Cycling Ergometer Test, and respiratory parameters were measured with a spirometer. The normality of the data was determined by the Shapiro Wilk test, and the Kruskal Wallis H test was used to determine cause of the difference between applications. Results: At the level of respiratory parameters and VO2max, deviced respiratory muscle warm-up was found to be significantly higher than placebo and diaphragmatic respiratory muscle warm-up (p

Özet

Amaç: Isınma, tüm spor aktivitelerinde önemli bir etkendir ve uygulanış şekline göre performansı olumlu veya olumsuz yönde etkilemektedir. Son yıllarda özellikle sportif performansta solunum kası ısınma egzersizleri ile ilgili araştırmalar çoğalmıştır. Bu düşünceler ile yapılan çalışmada farklı solunum kası ısınma egzersizlerinin maksimal oksijen tüketimi (maksVO2) ve akciğer fonksiyonları üzerine olan akut etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 18-25 yaşları arasında 23 gönüllü faal erkek hakem katılmıştır. Katılımcılara farklı günlerde olmak üzere aletli solunum kası ısınması, diyafragmatik solunum kası ısınması ve plasebo olmak üzere üç farklı solunum kası ısınması yaptırılmış ve Astrand Bisiklet Ergometre Testi ile maksVO2 değerleri, spirometre ile solunum parametreleri belirlenmiştir. Verilerin normallik dağılımı Shapiro Wilk testi ile belirlenmiş, uygulamalar arası farkın hangi uygulamadan kaynaklandığının belirlenmesinde Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Bulgular: Solunum parametreleri ve maksVO2 düzeyinin aletli solunum kası ısınmasında, plasebo ve diyafragmatik solunum kası ısınmasına göre istatiksel olarak anlamlı şekilde yüksek olduğu belirlenmiştir (p