Cortisol as a Predictor of Early Mortality in Heart Failure

Süleyman AHBAB, Mehmet YAMAK, Mehmet Akif TÜKENMEZ, Hayriye Esra ATAOĞLU, Hatice TÜKENMEZ, Meltem SERTBAŞ

Abstract

Objective: In several studies, chronic heart failure has shown to be associated with cortisollevels as increasing morbidity and mortality. The present study aims to evaluate the relationshipbetween serum cortisol levels measured at hospitalization and 48 hours after the firstsample with the early and late mortality rate at follow up period in patients with chronicheart failure.Methods: Overall, 66 patients (36 female, 30 male) admitted with the diagnosis of heartfailure were included in this study. First cortisol level measurement at the admission, andthe second after 48 hours were made. Patients who died within the first sixty days wereconsidered as early mortality and patients who died within 60–180 days as late mortality.Results: After six months of follow up, overall, 18 out of 66 patients died. First, cortisollevels were established to be higher in the mortality group than the patients survived(18.84±5.39 vs 15.47±4.95; p=0.028). The mortality rate was also found to be higher in thegroups with NYHA class III-IV (p=0.033), in male sex (p=0.045), in the group with higherBMI (p=0.036), while it was found to be lower in the patients with hypertension group. Incox regression analysis with a model of gender, BMI, NYHA stage, Hypertension and cortisollevels, it was established that high NYHA stage 2.614 [1.017–6.717] (p=0.046), lack of HT0.358 [0.139–0.921] (p=0.033) and high cortisol levels 5.091 [1.757–14.774] (p=0.003) werefactors predicting mortality.Conclusion: In conclusion, a high level of serum cortisol is an independent predictor ofearly cause mortality risk in patients with chronic heart failure. Class III-IV NYHA and lackof HT were found to be other established factors influencing mortality rate of these patients.

Özet

Amaç: Çeşitli çalışmalarda, kronik kalp yetersizliğinde görülen morbidite ve mortalitenin artışının kortizol düzeyleri ile ilgili olduğu göserilmiştir. Bu çalışmada kronik kalp yetersizliği olan hastalarda hastanede yatış sırasında ve bundan 48 saat sonra alınan kortizol ölçümlerinin takip sürelerinde erken ve geç mortaliteyle ilişkisinin bakılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya kalp yetersizliği tanısı bulunan 66 hasta dahil edildi (36 kadın, 30 erkek). İlk kortizol ölçümü hasta yatış için başvurduğunda, ikinci kortizol ölçümü ilk ölçümden 48 saat sonra yapılmıştır. İlk altmış gün içinde ölen hastalar erken mortalite ve 60-180 gün içinde ölenler geç mortalite olarak kabul edildiler. Bulgular: Altı aylık takip sonrasında 66 hastanın 18’i hayatını kaybetti. İlk kortizol ölçümleri mortalite grubunda sağ kalan hastalara göre yüksek bulundu (18.84±5.39 ve 15.47±4.95; p=0.028). ölüm oranı NYHA sınıf III-IV (p=0.033), erkek cinsiyet (p=0.045), vücut kitle indeksi yüksek (VKI) (p=0.036), olan gruplarda yüksek iken hipertansiyonu bulunan hasta grubunda daha düşük bulundu. Cinsiyet, VKI, NYHA sınıfı, hipertansiyon ve Cox regresyon analizinde, yüksek NYHA sınıfı 2.614 [1.017-6.717] (p=0.046), hipertansiyonun olmaması 0.358 [0.139– 0.921] (p=0.033) ve kortizol düzeyleri 5.091 [1.757-14.774] (p=0.003) mortaliteyi öngören faktörler olarak bulundu. Sonuç: Sonuç olarak, yüksek serum kortizol düzeyleri kronik kalp yetersizliği olan hastalarda erken ölüm riskinin bağımsız bir belirleyicisidir. Sınıf III-IV NYHA olması yanında hipertansiyon varlığının bulunmamasıda diğer belirlenmiş risk faktörleri olarak gösterilmiştir.