Transcendental Homelessness From Don Quixote to Züğürt Ağa

Abstract

Both Don Quixote and Züğürt Ağa are characters who experience a thoroughgoing sense of alieniation, bewilderment and disorientation in the face of socio-economic and historical processes that have fundamentally altered and thus destabilized the world familiar to them. They are both lost in a new system, in which the moral certainties and the ready-made ever-present meanings of the past have been largely swept away. Rank, honour, mutual obligations have given way to self interest and relationships mediated by money. This is a fragmented world characterized by transcendental homelessness. Both Don Quixote and Züğürt Ağa mark the transition from one form of social organization to another. The two characters come to terms with reality in different ways. In the end, Don Quixote forswears all chivalric values that he defended and fought for so passionately and dies. Züğürt Ağa, on the other hand, having lost everything and abandoned by his wife, restarts life as a street seller.

Özet

Hem Don Kişot hem de Züğürt Ağa, kendilerine aşina dünyayı kökten değiştirip istikrarsız hale getiren sosyo-ekonomik ve tarihsel süreçler karşısında derin bir yabancılaşma, şaşkınlık ve yönünü şaşırma duygusu yaşayan karakterlerdir. Her ikisi de, ahlaki kesinliklerin ve geçmişin ezeli ve hazır anlamlarının büyük ölçüde ortadan kalktığı yeni bir sistemde şaşkına dönmüş bulurlar kendilerini. Toplumsal konum, şeref, karşılıklı yükümlülükler yerini bireysel çıkar ve paranın aracılık ettiği ilişkilere bırakmıştır. Bu; aşkın yurtsuzlukla tanımlanan parçalanmış bir dünyadır. Hem Don Kişot hem de Züğürt Ağa bir toplumsal düzenden diğerine geçişi simgelerler. İki karakter gerçeklikle farklı şekillerde uzlaşır. Don Kişot tutkuyla savunduğu ve uğruna savaştığı şövalyelik değerlerini reddeder ve ölür. Her şeyini kaybetmiş ve karısı tarafından terk edilmiş Züğürt Ağa ise, hayata seyyar satıcı olarak yeniden başlar