I AM “HIM” Triangular Desire in Tayfun Pirselimoglu’s Cinema

Abstract

The concept of triangular desire proposed by René Girard for the definition of a literary work on a “romanesque” frame proposes that the truth of a literary work, lies at the basis of the desire of the characters in the work. Girard, who articulates this desire with Hegel's concept of unhappy consciousness and Sartre's notion of bad faith, describes it as a mimetic desire plays a role and a desire for another's desire and defines it with a flexible triangular figure in which he places a second subject (mediatior) between the object and the subject (desirer - desired). According to Girard, this second subject is the main source of the desire of the essential subject and carries the authenticity that saves a literary work from a romantic lie of desire. This text is intended to examine the uncovering of the Girardian desire in Tayfun Pirselimoglu’s films. With the definitions we have, Tayfun Pirselimoğlu’s cinema which we will define and examine as an identity change and being another person can be handled with a parallel approach to revealing the desire that Girard traces in important writers from Cervantes to Proust. İn this work, we will argue that the desires of the characters in the director's films are formed with a “mediator”, and transformed with a“ mediator ”.we will argue that their desires are formed and transformed by a “mediator”.

Özet

René Girard’ın, bir edebiyat eserinin “romansal” bir düzlemde tanımlanabilmesi için öne sürdüğü arzu üçgeni kavramı, bir edebiyat eserinin hakikatinin eserdeki karakterlerin duydukları arzunun temelinde yattığını öne sürer. Bu arzuyu, Hegel’in mutsuz bilinç kavramı ve Sartre’ın bozuk inanç kavramıyla eklemleyen Girard, mimetik bir arzunun rol oynadığı ve başkasının arzusunu arzulamak olarak nitelediği, nesneyle özne (arzulayanla-arzulanan) arasına ikinci bir özne (arzulatan) yerleştirdiği esnek bir üçgen figürü ile tanımlar. Girard’a göre, özneyle nesne arasına yerleştirilen ve “dolayımlayıcı” adını alan bu ikinci özne, esas öznenin arzusunun temel kaynağı olup, bir edebiyat eserini romantik bir arzu yalanından kurtaran sahiciliği de içinde taşır.Bu metin, Tayfun Pirselimoğlu filmlerinde Girardçı arzunun açığa çıkarılmasını irdeleme amacı taşımaktadır. Yapılacak tanımlarla, genel yapısı itibariyle bir kimlik değişimi, bir başkası olma durumu olarak nitelenecek ve incelenecek olan Tayfun Pirselimoğlu Sineması’nın, Girard’ın Cervantes’ten Proust’a kadar önemli yazarlarda izini sürdüğü arzunun açığa çıkarılmasına koşut bir yaklaşımla ele alınabileceği ve yönetmenin filmlerindeki karakterlerin arzularının bir “dolayımlayıcı” ile oluş(turul)up, bir “dolayımlayıcı” ile dönüşüme uğra(tıl)dığı öne sürülecektir.