Magnetic Resonance Enterography Findings and Correlation of Apparent Diffusion Coefficient Values with Clinical Response in Inflammatory Bowel Disease Patients

İnflamatuvar Bağırsak Hastalıklarında Manyetik Rezonans Enterografi Bulguları ve Apparent Diffusion Coefficient Değerlerinin Klinik Cevap ile Korelasyonu

Ramazan DERTLİ, Seyit EROL, Ülkü KERİMOĞLU, Mehmet AŞIL, Yusuf Kenan BOYRAZ

Abstract

Aim: We aimed to evaluate the relationship between magnetic resonance (MR) enterography and diffusionmagnetic resonance imaging (MRI) investigations in inflammatory bowel disease (IBD) patients duringactive inflammation and remission phases.Patients and Methods: We included patients diagnosed with IBD between 01.12.2015-31.08.2016 at ourhospital. Standard institutional sequences for upper and lower abdomen scan included: sagittal and axialT2 TRUFI, axial and coronal fat suppressed T2 TRUFI and coronal and axial T1 VIBE following intravenous(at 60 seconds) contrast medium administration. First group of patients (n=10) had MRI investigationsboth at active and remission phases, whereas in the second group of patients (n=37) apparent diffusioncoefficient (ADC) values, bowel wall thickness and contrast enhancement grades were compared betweenactively inflamed and non-inflamed bowel segments.Results: 47 patients were included; 30 were male (63.8%) and 17 were female (36.2%). Thirty two(68.1%) of them had ulcerative colitis and 15 (31.9%) had Crohn’s disease. A statistically significantdifference was found regarding ADC values and bowel wall thickness measurements in the first groupof patients when compared between active and remission phase MRI investigations (p=0.005). Bowelwall contrast enhancement degree did not differ between active and remission phases in the first group(p=0.059). In the second group, there was a statistically significant difference between active and normalbowel segments regarding ADC values, bowel wall thickness and contrast enhancement (p

Özet

Amaç: İnflamatuar Barsak Hastalığı(İBH) tanılı aktif bulguları olan ve remisyondaki hastalar arasında MR Enterografi ve Difüzyon MR incelemelerinin ilişkisini değerlend irmektir. Hastalar ve Yöntem: Çalışmamıza, hastanemizde 01.12.2015 ve 31.08.2016 tarihleri arasında İBH tanısı olan hastalar dahil edilmiştir. Hastalara yağ baskılı T2 trufi ve difüzyon ağırlıklı görüntüleme sekansları alınmıştır. Daha sonra intravenöz kontrast madde sonrası 60. saniyede T1 VİBE sekansları alınmıştır. 47 hastanın 1. grup olan 10 tanesinde aktif ve remisyonda MR incelemeleri olup, 2. gruptaki 37 hastanın ise aktif ve inflame olmayan barsak duvarından ADC, duvar kalınlıkları ve kontrastlanma miktarları karşılaştırıldı. Bulgular: Toplam 47 hasta olup bunların 30’u erkek (%63,8), 17’si kadındır (%36,2). Hastaların 32’sinde (%68,1) Ülseratif kolit, 15’inde (%31,9) Crohn hastalığı vardır. Birinci grupta aktif ve remisyon MR incelemelerindeki ADC değerleri ile aktif ve remisyondaki duvar kalınlıkları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p=0,005). Birinci grupta aktif ve remisyondaki barsak duvar kontrastlanmaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p=0,059). İkinci gruptaki aktif ve normal barsaktan ADC değerleri, duvar kalınlıkları ve kontrastlanmalarında da istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p