CONTRIBUTIONS OF MÜMTAZ TURHAN TO TURKISH COMMUNICATION STUDIES

Abstract

Mümtaz Turhan was one of the most remarkable intellectuals of Turkish thought life; this study is about Mümtaz Turhan’s initial role in communication and sociology studies in years when communication sciences have not been known in Turkey. While Turhan was providing empirical contributions to the nonverbal dimension of communication by empirical studies in a laboratory environment in Turkey in the 1930s, he also gave the first examples of early period communication works by revealing the relationship between acculturation and communication via mass psychology in 1940s. Turhan was the first intellectual who pointed out that using gestures and facial expressions by insulating within available conditions is misinterpreted; he also argued that the key determinator in intercultural communication is the attitude and manners. Accordingly, he provided empirical contributions to the improvement of communication studies. Moreover, Turhan showed the source of problems as the communication problems by analyzing problems in Turkish modernization within the scope of language and speech cases. Turhan’s books were subjected to symptomatic reading in this study that was conducted by considering all these facts. Moreover, we also endeavored to contribute to the literature by revealing direct and indirect benefits to communication sciences.

Özet

Bu çalışma Türk düşünce hayatının önemli entelektüellerinden biri olan MümtazTurhan’ın, henüz iletişim bilimlerinin Türkiye’de bilinmediği yıllarda yaptığı toplumbilimçalışmalarıyla iletişim araştırmalarında üstlendiği öncül rolü konu almaktadır. Turhan,1930’ların Türkiye’sinde laboratuvar ortamında yaptığı deneysel çalışmalarla iletişiminsözsüz boyutuna görgül katkılar sağlarken, 1940’larda kitle psikolojisine yönelipkültürlenmeyle iletişim arasındaki ilişkiyi ortaya koyarak erken dönem iletişimçalışmalarının ilk örneklerini vermiştir. Sözsüz iletişim çalışmalarında jest ve mimikleriniçinde bulunulan koşullarda izole edilerek ele alınmasının yanlış yorumlanacağını ilkolarak Turhan ortaya koymuştur. Turhan, kültürlerarası iletişimde de temel belirleyeninkültürel grupların tutum ve tavırlarının olduğunu ileri sürmüş, böylelikle iletişimçalışmalarının gelişimine deneysel katkılar sağlamıştır. Bunlara ilave olarak Türkmodernleşmesinde karşılaşılan problemleri yönetenle yönetilen arasındaki dil ve söylemproblemleri bağlamında ele alarak, problemlerin kaynağını iletişim sorunları olarakgöstermiştir. Tüm bu gerçekler göz önünde bulundurularak kaleme alınan bu çalışmada,Turhan’ın eserleri semptomal okumaya tabi tutulmuştur. Turhan’ın iletişim bilimlerinedoğrudan ve dolaylı katkıları ortaya konularak literatüre katkı sağlanmaya çalışılmıştır.