İBN HALDUN'UN İSRAİLOĞULLARI TARİHİNE YÖNELİK YAKLAŞIMI ÜZERİNE BAZI ÇIKARIMLAR: ASABİYE-SEÇİLMİŞLİK İLİŞKİSİ

SOME IMPLICATIONS OF IBN KHALDUN'S APPROACH TO THE HISTORY OF THE PEOPLE OF ISRAEL: THE RELATION BETWEEN 'ASABIYYAH AND CHOSENNESS

Özet

İbn Haldun, meşhur Mukaddime'sinde, toplumların yükseliş ve gerileyiş/çöküş evrelerini, merkezinde "asabiye" kavramının yer aldığı kendi kapsamlı tarih ve toplum teorisiyle açıklamaktadır. Bu teoriyi İslam öncesi dinlerin, özellikle de Yahudi dininin temel konularına da uygulamaktadır. Bu makale İbn Haldun'un, asabiye kavramı aracılığıyla İsrailoğulları tarihine yönelik yorumunu ele almayı ve bu yorumun, İsrailoğulları'nın seçilmişliği fikriyle bağlantılı görünen bazı çağrışımlarını gün ışığına çıkarmayı amaçlamaktadır. Bunu yaparken İbn Haldun'un İsrailoğulları'na yönelik açıklamaları ve bu bağlamda kullandığı asabiye kavramı ile Spinoza'nın seçilmişlik yorumu arasındaki bazı benzerliklere de dikkat çekilmektedir.

Abstract

Ibn Khaldun, in his famous Muqaddimah, an "Introduction to History", explains the stages of the rise and fall of nations through his comprehensive theory of history and society, underpinned by the concept of 'asabiyyah or "group feeling". Ibn Khaldun applies his theory to the main topics of the pre-Islamic religions as well, especially the Jewish religion. This paper aims to look at Ibn Khaldun's interpretation of the history of the people of Israel through his concept of 'asabiyyah by highlighting some possible implications of it as regards the idea of the election of Israel. An emphasis is also laidon parallels with Spinoza's interpretation of the election of Israel.