Assessment of ''subjective quality of life'' of health workers who work in 112 emergency aid service in Ankara

Ankara'da 112 acil yardım hizmetleri sağlık çalışanlarının öznel yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi

Abstract

The research is a descriptive study that aims to assess the subjective quality of life of 112 emergency aid services’ health workers of Ankara province. Sample has been selected with multi-stage cluster sampling method from the universe (N=360) and including 75 physicians, 65 nurses, 46 health officers and 13 midwifes consisted total 200 persons. Data has been collected between 1-30 December 2002 according to self reportings of the study group with the application of World Health Organization Quality of Life Short Form (WHOQOL–BREF) and investigation form which consists 17 questions related to persons’ socio-demographic, socio-cultural and working life characteristics, prepared by the researcher. * Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsüne bağlı olarak yürütülen Yüksek Lisans Projesi özetidir. ** Sağlık Eğitimi Bilim Uzmanı WHOQOL–BREF is improved by WHO and validity and confidence has been tested for Turkey. Each of WHOQOL–BREF includes 27 questions; 5 fields that includes environment (E) fields by adding national problems to physical, psychological, social, environment and environmental fields and two general questions that includes perceived general health situation (GHS) and that examines percevied quality of life (GLQ). 42,7 % of physicians, 43,6 % of nurse-midwifes, 39,1 % of health officers, 43,6 % of those who work in station, 37,3 % of those who work in other units that consists the study group reported that they are not satisfied with their general health situation. Health officers’ GHS and GLQ perceptions were found positively higher. GHS perceptions of those whose total working period was 11-15 years were higher. Around 28 % of those that participated to the study reported bad GLQ perceptions. 24,8 % of women, 33,4 % of men, 34,6 % of physicians, 25,6 % of nurse-midwifes, 23,9 % of health officers reported bad GLQ perceptions. Findings indicate that there are statistically significant relations between quality of life and socio-demographic characteristics, characteristics of working life and being ill.

Özet

Araştırma, Ankara İli 112 acil yardım hizmetleri sağlık personelinin öznel yaşam kalitelerini değerlendirmeye yönelik tanımlayıcı bir çalışmadır. Örneklem; evrenden (N=360) aşamalı küme örnekleme yöntemiyle seçilmiştir ve 75 hekim, 65 hemşire, 46 sağlık memuru ve 13 ebe olmak üzere toplam 200 kişiden oluşmaktadır. Veriler, “ World Health Organization Quality of Life Short Form”(WHOQOL-BREF Yaşam Kalitesi Ölçeği) ve bireylerin sosyo- demografik, sosyo-kültürel ve çalışma yaşamı özelliklerine ilişkin 17 soru içeren, araştırmacı tarafından geliştirilmiş anketin uygulanması ile araştırma grubunun kendi bildirimlerine dayalı olarak, 1- 30 Aralık 2002 tarihleri arasında toplanmıştır. “WHOQOL-BREF Yaşam Kalitesi Ölçeği” Dünya Sağlık Örgütü tarafından geliştirilmiş olup, geçerliliği ve güvenilirliği Türkiye için test edilmiştir. Ölçek, hepsi bir birbirinden bağımsız fizik, psikolojik, sosyal, çevre ve çevresel alana ulusal sorunun da (sosyal baskı) dahil edilmesiyle oluşturulan çevre (TR) ile birlikte, 5 alan ve 27 soru içermektedir. Ölçekte ayrıca bireyin yaşam kalitesini (GYK) ve genel sağlık durumunu (GSD) algılayış biçimini belirlemeye yönelik iki soru bulunmaktadır. Araştırma grubunu oluşturan hekimlerin % 42,7’si, hemşire-ebelerin % 43,6’sı, sağlık memurlarının % 39,1’i, istasyonda çalışanların % 43,6’sı, diğer birimlerde çalışanların % 37,3’ü genel sağlık durumlarından hoşnut olmadıklarını bildirmişlerdir. Sağlık memurlarının GSD ve GYK algıları olumlu yönde daha yüksek bulunmuştur. Görevde toplam hizmet süresi 11-15 yıl olanların GSD algıları daha yüksek bulunmuştur.Araştırmaya katılanların yaklaşık % 28’i GYK algılarının kötü olduğunu bildirmiştir. Kadınların % 24,8’i, erkeklerin % 33,4’ü hekimlerin % 34,6’sı, hemşire-ebelerin % 25,6’sı, sağlık memurlarının % 23,9’u GYK algılarının kötü olduğunu bildirmiştir.Bulgular; sosyo- demografik özellikler, çalışma yaşamına ilişkin özellikler ve hastalığın varlığı ile yaşam kalitesi arasında anlamlı ilişki olduğunu göstermektedir.