Comparison of Afl ibercept and Ranibizumab Treatment in Patients with Macular Edema Secondary to Central Retinal Vein Occlusion

Santral Retinal Ven Tıkanıklığına İkincil Gelişen Maküla Ödeminde Afl ibercept ve Ranibizumab Tedavilerinin Karşılaştırılması

Akın ÇAKIR, Burak ERDEN, Selim BÖLÜKBAŞI, Alper Halil BAYAT, Mustafa Nuri ELÇİOĞLU

Abstract

Purpose: To compare the effi cacy and safety of intravitreal ranibizumab (IVR) and intravitreal afl ibercept (IVA) injections in patients with macular edema (ME) secondary to central retinal vein occlusion (CRVO)Materials and Methods: 50 eyes of 50 patients with ME due to CRVO were reviewed retrospectively. The patients were divided into two groups according to the treatment they received: IVA group and IVR group. Both groups were treated with three monthly injections followedup in PRN regimen. At baseline and after every injection best-corrected visual acuity (BCVA), central macular thickness (CMT), anatomical fi ndings, edema types, intraocular pressure changes were noted from optical coherence tomography (OCT) images and patients’ fi les.Results: 25 eyes of 25 patients were studied in both groups. The groups were similar in terms of baseline characteristics (p>0,05). The changes in BCVA and CMT were statistically signifi cant within both groups during the 6-month follow-up (p

Özet

Amaç: Santral retinal ven tıkanıklığına (SRVT) ikincil gelişen maküla ödeminde (MÖ) afl ibercept (Af) ve ranibizumab (Ra) tedavilerinin etkinliklerinin ve güvenirliklerinin karşılaştırılması. Gereç ve Yöntem: SRVT’ye bağlı MÖ’i olan 50 hastanın 50 gözü geriye dönük olarak incelendi. Hastalar aldıkları tedaviye göre 2 gruba ayrıldılar; Af ve Ra grupları. Her iki grupta ardışık 3 enjeksiyon sonrası PRN rejimiyle takip edildiler. Başlangıçta ve her enjeksiyon sonrasında hastaların en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (EİDGK), santral maküla kalınlıkları (SMK), anatomik bulguları, ödem tipleri ve göz içi basınç değişimleri not edildi. Bulgular: Her iki grupta da 25 hastanın 25 gözü geriye dönük olarak incelendi. Gruplar başlangıç özellikleri açısından benzerdi (p>0,05). EİDGK ve SMK değişimleri altı ay boyunca her iki grupta da istatiksel olarak anlamlıydı (sırasıyla p