From 'Debt of Existence' to Capital: An Essay For the Geneaology of Debt

Abstract

Today, capital has been gaining an opportunity for its development in the inner dynamics of social being via reproduction of indebted subjectivity. The case in question describes the dissemination of debt relations that are beyond the traditional debtor types to the whole social body and demonstrates that now it is impossible for human beings to be a subject of social relations without being included in debt relations. On the one hand this fact of debt requires a genealogy, on the other it gives the responsibility of creating conceptual onsets to the agenda of this text. For this purpose, this geneaological essay aims to focus on the concept of "debt of existence" which is a signifier of despotic order in Gilles Deleuze and Felix Guattari's innovative book titled AntiOedipus with reference to observations of debtor-creditor relationship in Friedrich Nietzsche's On the Geneaology of Morals. This text revives the claim that debt of existence has been proceeding under the mask of "infinite debt" to the capital by making a close reading of Maurizio Lazzarato's The Making of The Indebted Man. This study focuses on the possibility of an ontological-political approach by presenting that the creation of indebtedness is a component of a power and control logic parallel to the flows of capital and aims to produce an axis for philosophical geneaology of indebtness.

Özet

Günümüzde sermaye, borçlu öznelligin yeniden üretimi yoluyla sosyal varlıgın iç dinamiklerinde bir gelisim imkânı edinmektedir. Söz konusu olan durum geleneksel borçlu tipinin de ötesindeki borçluluk iliskilerinin tüm toplumsal bedene saçılımını betimlemekte ve günümüz insanı için bu iliskiler agına dâhil olmaksızın toplumsal iliskilerin bir öznesi olmanın imkânsızlastıgını göstermektedir. Borç olgusu, soykütügünü zorunlu kılarken bu çalısmanın gündemine de kimi kavramsal hamleler yapma sorumlulugunu tasımaktadır. Soykütük denemesi bu amaçla Friedrich Nietzsche'nin Ahlakın Söykütüğü adlı eserindeki borçlu-alacaklı iliskisine dair gözlemlerden hareketle Gilles Deleuze ve Felix Guattari'nin çıgır açıcı metni Anti-Oedipus'ta despotik düzenin bir göstereni olan "varolus borcu" kavramına odaklanmayı amaçlamaktadır. Varolus borcunun sermayeye olan "sonsuz borç" seklinde sürdügü iddiasını, Maurizio Lazzarato'nun Borçlandırılmış İnsanın İmali adlı kitabına yönelik bir yakın okuma yoluyla gündeme getirmektedir. Bu çalısma borçlan(dır)manın sermayenin akısına paralel bir iktidar ve kontrol mantıgının da bileseni oldugunu ortaya koyarak ontolojik-politik bir yaklasımın mümkünlügüne odaklanmakta ve borçlulugun felsefi soykütügü için bir eksen üretmeyi hedeflemektedir.