HATIRLANMASI GEREKEN BIR ŞAL: THE SHAWL DA CYTHNIA OZICK IN UNUTMAYA KARŞI KULLANDIĞI ANLATIM

A SHAWL TO REMEMBER: CYNTHIA OZICK'S NARRATIVE AGAINST FOR GETTING IN THE SHA WL

Abstract

In The Shawl (1990) Cynthia Ozick constructs a narrative of the Nazi genocide around women s experience,especially what it is like to be a mother in the time of the Holocaust. She creates a story about a Jewishwoman, Rosa, whose daughter Magda, is slaughtered and Rosa has never recovered from this perennialshattering experience. After her identity as a mother has been disrupted and ultimately destroyed, shebecomes obsessively preoccupied with the memories of her dead daughter and fantasizes a relationshipwith her. By forming the structural and symbolic center of the novella around the loss of Magda, Ozickmanages to claim that the Holocaust survivors continue to suffer not only because they repeat theirpast experiences, but mostly because they start to define themselves by the absence of loved ones. Byemphasizing the absence of her daughter through her obsession and fixation with the shawl that she usedto wrap her in the concentration camp, Rosa creates a melancholic space that she can continue to liveas a mother to Magda. Living in the darkness of that space, Ozick poses questions regarding the survivalproblems, such as feeling of guilt after surviving, lack of belief for the present or hope for the future. Inaddition to analyzing the novella with the perspective that it fictionalizes a person s compulsion to repeatthe traumatic event and thus creates an endless mourning as a reaction to the Holocaust, this article willfurther the general criticism by focusing on being a mother during the Holocaust and how the survivorscope with not being a mother anymore once the genocide is over.

Özet

The Shawl adlı kısa romanda Cynthia Ozick Nazi soykırımı sırasında anne olmanın ne gibi zorluklar getirdiğinianlatır. Yahudi bir anne olan Rosa, kızı Magdanın gözü önünde katledilmesine şahitlik etmeye zorlanarakkızının öldürülmesi hayatı boyunca unutamayacağı bir saplantı olarak hayatına dahil olur ve soykırımdankurtulduktan sonraki yaşantısını ölmüş olan kızı ile kurabileceği hayatı hayal ederek geçirir. Hikayeninyapısal ve sembolik merkezini Magdanın yokluğu üzerine kuran Ozick, Yahudi soykırımının sağ kalanlarınhayatlarını etkilemeye devam ettiğini, çünkü kurtulanların sadece geçmişlerini şimdiki hayatlarındatekrar etmekle kalmayıp kendilerini kaybettikleri sevdikleri ile tanımlamaya başladıklarını gösterir. Kızınınyokluğunu ve kendisinin bu yokluğu takıntı haline getirdiğini şala olan bağlılığı ile ifade eden Rosa, busaplantısı ile kendine melenkolik bir alan yaratır ve bu alanda Magdanın annesi olarak yaşamaya devameder. Bu alan aracılığı ile Ozick, suçluluk duygusu, şimdiki zamana olan inançsızlık ve geleceğe dair ümitsizlikgibi sağ kalanların yaşadıkları sorunları ortaya koyar. Bu makale, soykırıma tepki olarak geçmişte yaşanantramvatik olaylarını günümüzde tekrarlama eğilimi ve bunun sonunda sonsuz bir matem yaratmanın yanısıra, soykırım sırasında anne olmak ve soykırım sonrasında anne olmamak fikirlerini inceler.