Knowledge and attitudes of primary health care workers about cervical cancer and HPV vaccine.

Birinci basamak sağlık çalışanlarının serviks kanseri ve HPV aşısı konusundaki bilgi düzeyleri ve tutumları

Abstract

Purpose: To assess family doctors and primary health care personnels’ (nurses and midwifes) knowledge and attitudes about cervical cancer (risk factors, screening, prevention) and the HPV vaccine. Material and Methods: This descriptive study was conducted in Family Health Centers in a province in Turkey. No sample was selected. All family physicians and nurses and midwifes working in all the Family Health Centers in this province were planned to include in the study. Data were collected with a questionnaire. Results: This study revealed that only 28.4% of the physicians and 35.3% of the nurses and midwifes stated they had enough knowledge about cervical cancer. Knowledge rates about when to initiate screening for cervical cancer was higher, but knowledge about when to discontinue was lower. Only 15% of the physicians and 35% of the nurses and midwifes cited postmenopausal bleeding as a possible symptom of cervical cancer and only 18% of the physicians and 25% of the nurses and midwifes knew that the HPV vaccine is suitable for both girls and boys. Although 84% of the physicians and 88% of the nurses and midwifes were aware of the protective role of the HPV vaccine and 83% and 79% of them, respectively, stated to recommend their patients vaccination, lower rates were reported in case of a vaccination of their own daughters (65% and 52%, respectively). Reasons against vaccination were stated as not believing that it protects against the virus and lack of knowledge about its side effects. Conclusion: Lack of knowledge and conflicting attitudes about cervical cancer, HPV and HPV vaccination are existing among primary care workers.

Özet

Amaç: Aile hekimleri ve aile sağlığı elemanlarının (hemşire ve ebeler) serviks kanseri (risk faktörleri, tarama, önleme) ve HPV aşısı hakkındaki bilgi ve tutumlarını değerlendirmek. Gereç ve yöntem: Bu tanımlayıcı tipteki çalışma, Türkiye'de bir ilde Aile Sağlığı Merkezlerinde yapılmıştır. Örneklem seçilmemiştir. Bu ildeki Aile Sağlığı Merkezlerinde çalışan tüm aile hekimleri ve hemşire/ebelerin çalışmaya dahil edilmesi planlanmıştır. Veriler anket formu ile toplanmıştır. Bulgular: Bu çalışmada hekimlerin sadece %28,4'ü ve hemşire/ebelerin %35,3'ü serviks kanseri hakkındaki bilgilerinin yeterli olduğunu belirtti. Serviks kanseri taramasının ne zaman başlayacağına ilişkin bilgi oranları daha yüksekti, ancak taramanın ne zaman kesileceği konusundaki bilgi daha düşüktü. Hekimlerin sadece %15'i ve hemşire/ebelerin %35'i serviks kanserinin olası bir belirtisi olarak menapoz sonrası kanamayı doğru bilirken hekimlerin sadece %18'i ve hemşire/ebelerin %25'i HPV aşısının hem kız hem de erkek çocuklar için uygun olduğunu biliyordu. Hekimlerin %84'ünün ve hemşire/ebelerin %88'inin HPV aşısının koruyucu rolünün farkında olmasına karşın sırasıyla %83’ü ve %79'u hastalarına HPV aşısını önerdiklerini, kendi kızlarına ise daha düşük oranlarda önereceklerini bildirdiler (sırasıyla %65 ve %52). Aşıya karşı olma nedenleri olarak en sık aşının virüse karşı koruduğuna inanmama ve yan etkileri hakkında bilgi sahibi olmama gerekçe gösterildi. Sonuç: Birinci basamak sağlık çalışanları arasında serviks kanseri, HPV ve aşı önerileri konusunda bilgi eksikliği ve çelişkili tutumlar mevcuttur.