Prototypes in Architectural Education: As Instruments of Integration in the Digital Era

Abstract

Sayısal çağın karmaşık sistemler ve kendiliğinden oluşum modellerine dayalı kavramsal altyapısı üzerinde gelişen mimari tasarım ve mimarlık eğitimi, günümüzde, süreçlere, materyal organizasyonlara ve veri organizasyonlarına güçlü bir vurgu yapmaktadır. Bu yazıda, tasarım araştırma yaklaşımı günümüz kavramları doğrultusunda yeniden yorumlanmakta; sayısal ve kavramsal prototipler fiziksel prototipler ile diyolog içinde yeni tür prototipler olarak tariflenmektedir. Mimarlık eğitimindeki dört farklı deneyimimiz aracılığılıyla, bu üç prototip arasındaki diyalog incelenmekte ve farklı türde prototipler arasındaki etkileşimin doğurduğu olasılıklar araştırılmaktadır. Çağdaş tasarım ortamı ilişkisel düşünmeyi; hesaplamalı ve sistematik tasarım yöntemlerini gerektirmekte; sayısal ile materyal arasındaki sürekli etkileşim ve geri beslemeye dayalı olarak gelişmektedir.