Monthly Pulse Methylprednisolone Therapy is Effective in Preventing Permanent Disease Progression in Secondary Progressive Multiple Sclerosis

Aylık Pulse Metilprednizolon Tedavisi Sekonder Progresif Multipl Sklerozda Kalıcı Progresyonu Önlemede Etkilidir

Turhan KAHRAMAN, Serkan ÖZAKBAŞ, Didem ÖZ, Bilge PİRİ ÇINAR, Görkem KÖSEHASANOĞULLARI, Behice Bircan KURŞUN

Abstract

Introduction: Secondary progressive multiple sclerosis (SPMS) isthe phase in which disability continues to worsen with or withoutaccompanying attacks. Monthly methylprednisolone pulse therapy canbe used in the secondary progressive phase. The purpose of the presentstudy was to evaluate the effects of methylprednisolone pulse therapyon the basis of clinical and MRI parameters in patients with SPMS.Methods: This was a multi-center, examiner-blinded, prospective study.Patients with SPMS with EDSS scores of 3 or more, using one or none ofazathioprine, interferon or glatiramer acetate, were evaluated. Patientswere given IVMP (1 dose of 1 g IV) once a month for 24 months. EDSSscores, MRI findings, quality of life, and adverse events were evaluated.Results: Ninety-seven SPMS patients were included in the study.Significant decreases in new/enlarging, Gd-enhanced, and spinal lesionswere observed from baseline to year 2. EDSS scores remained stableat the end of the second year. Monthly high-dose IVMP resulted in asignificant decrease in attacks.Conclusion: This study is important in terms of emphasizing that thistherapeutic option should not be overlooked, since monthly pulsetherapy can halt or even reverse progression, regarded as a naturalcourse in SPMS, albeit to a small extent.

Özet

Amaç: Sekonder progresif multipl skleroz (SPMS) atakların eşlik ettiği ya da etmediği, engelliliğin giderek kötüleştiği faz olarak tanımlanmıştır. Aylık metilprednizolon puls tedavisi sekonder progresif fazda kullanılabilir. Bu çalışmada amacımız; SPMS’te puls steroid tedavisinin etkinliğini MRG ve klinik parametreler temelinde göstermektir. Yöntem: Bu çalışma çok merkezli, kör ve prospektif olarak planlanmıştır. Çalışmaya EDSS skoru 3 ya da daha fazla olan, azatiopürin, interferon ya da glatiramer asetat kullanan ya da bunlardan herhangi birini kullanmayan SPMS hastaları alındı. Hastalara 24 ay boyunca ayda bir defa olmak üzere 1 gr/gün İVMP verildi. EDSS skoru, MRG bulguları ve yaşam kalitesi ve yan etkiler değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 97 SPMS hastası alındı. Bazal MRG, iki yıl sonraki MRG ile karşılaştırıldığında; yeni/büyüyen lezyon, kontrast tutan lezyon ve spinal lezyon sayısında anlamlı azalma olduğu görüldü. 2. yılın sonunda EDSS skorlarının stabil kaldığı görüldü. Ayrıca, aylık yüksek doz IVMP’nin atak sayısında azalma sağladığı gösterilmiştir. Sonuç: Bu çalışma, SPMS’in doğal seyri olarak kabul edilen, progresyonu az da olsa geri döndürebilen bu tedavi seçeneğinin göz ardı edilmemesi gerektiğine vurgu yapması açısından önem taşımaktadır.