The Prevalence of Internet Addiction in Turkish Adolescents with Psychiatric Disorders

Ruhsal Bozukluğu Olan Türk Ergenlerde İnternet Bağımlılığı Yaygınlığı

Abstract

Introduction: The aim of this study is to determine the prevalence ofInternet addiction (IA) in adolescents with psychiatric disorders.Methods: A total of 310 adolescents, aged from 12 to 18, participated inthe study. The psychiatric sample group included 162 participants whohad applied to the child psychiatry outpatients service. The psychiatricdisorders among those in this group were assessed through clinicalinterviews based on the Diagnostic and Statistical Manual of MentalDisorders, Fourth Edition Text Revision (DSM-IV-TR). The controlgroup was chosen from adolescents of families who had never soughtpsychiatric help. The demographics of the participants and the featuresof their Internet usage habits were gathered through a questionnaireprepared by researchers. Young’s Internet Addiction Test was used toassess internet addiction.Results: The frequency of IA was found to be significantly higher in thepsychiatric sample group than in the control group (24.1% vs. 8.8%,respectively). A total of 23.9% of the subjects had one, and 12.6% hadtwo or more co-morbid psychiatric diagnoses. The frequencies of thediagnostic groups were as follows: attention deficit hyperactivity disorder55.6%, anxiety disorder 29.0%, mood disorder 21.0%.Conclusion: IA was found to be significantly more common amongadolescents in the child psychiatry outpatient department than amongthe adolescents who had no psychiatric history, even after confoundingvariables had been controlled. Further studies are needed to define IAmore precisely and to improve prevention approaches.

Özet

Amaç: Bu çalışmada psikiyatrik bozukluğu olan ergenlerde internet bağımlılığı yaygınlığının araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya 12–18 yaşlarında toplam 310 ergen katılmıştır. Çocuk psikiyatrisi kliniğine başvuran 162 katılımcı psikiyatrik örneklem grubunu oluşturmuştur. Bu grubun psikiyatrik tanıları, DSM-IV-TR’a dayalı klinik görüşme ile konmuştur. Herhangi bir psikiyatrik belirti ya da bozukluk nedeniyle çocuk psikiyatri kliniğine hiç başvurusu bulunmadığını beyan eden ebeveynlerin çocukları kontrol grubunu oluşturmuştur. Katılımcıların demografik bilgileri ve internet kullanım alışkanlıkları araştırmacı tarafından hazırlanan değerlendirme formuyla, internet bağımlılığı (İB) Young’ın İnternet Bağımlılığı Ölçeği (İBÖ) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: İB sıklığı psikiyatrik örneklem grubunda kontrol grubundan anlamlı oranda yüksek bulunmuştur (sırası ile %24,1; %8,8). Psikiyatrik örneklemin %23,9’unda bir, %12,6’sında iki ve daha fazla eş psikiyatrik tanı bulunmaktadır. Psikiyatrik örneklem grubundaki tanı dağılımı: %55,6 dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, %29,0 anksiyete bozukluğu, %21,0 duygudurum bozukluğu şeklindedir. Sonuç: Çocuk psikiyatrisi polikliniğinde takipli ergenlerde, psikiyatrik tanısı olmayan ergenlere göre, tüm karıştırıcı değişkenler kontrol edildiğinde bile internet bağımlılığı anlamlı oranda daha yaygın bulunmuştur. İB’nin daha iyi tanınması ve önlenmesine yönelik gelecek çalışmalara ihtiyaç vardır.