The Effect of Whole Body Vibration Treatment on Balance and Gait in Patients with Stroke

İnmeli Hastalarda Tüm Vücut Vibrasyon Tedavisinin Denge ve Yürüme Üzerine Etkisi

Erbil DURSUN, Ilgın SADE, Murat İNANIR, Çiğdem ÇEKMECE, Barın SELÇUK, Nigar DURSUN

Abstract

Introduction: In patients with neurological disorders Whole BodyVibration (WBV) has been reported to improve motor function. Ouraim was to assess the effects of WBV on both balance and walkingperformance in adult stroke patients.Methods: Forty three post-stroke patients were randomly divided intotwo groups. One would receive WBV therapy (WBV group) while thecontrol group would not. All patients participated in a conventionalrehabilitation program for three weeks while the vibration group alsoreceived WBV over the same period. Patients balance and walkingperformance were evaluated using the Berg Balance Scale (BBS), TimedUp and Go Test (TUG) and computerized gait analysis. All evaluationswere performed before and after therapy.Results: The median (range) age of all patients was 51.00 (18–66) years.The groups numbered 26 and 17 patients for the WBV and controlgroups respectively. After intervention, significant improvements werefound in the WBV group for BBS score (p=0.004), TUG score (p=0.035),step length (p=0.004) and walking speed (p=0.031) when compared tothe controls.Conclusion: WBV is effective for the improvement of balance and gaitperformance in stroke patients.

Özet

Amaç: Tüm Vücut Vibrasyon (TVT) uygulamasının, nörolojik rahatsızlıkları olan hastalarda motor fonksiyonların iyileştirilmesi için etkili bir tedavi olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmada erişkin inmeli hastalarda TVT’nin denge ve yürüyüş performansı üzerine etkilerini değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: Kırk üç inmeli hasta iki gruba randomize edildi: vibrasyon grubu ve kontrol grubu. Tüm hastalara üç hafta süre ile konvansiyonel rehabilitasyon programına katıldı. Vibrasyon grubuna konvansiyonel tedaviye ek olarak üç hafta süre ile TVT uygulandı. Hastaların denge ve yürüyüşleri Berg Balans Testi (BBT), Kalk Yürü Testi (KYT) ve bilgisayarlı yürüme analizi ile değerlendirildi. Tüm değerlendirmeler tedavi öncesi ve sonrası yapıldı.Bulgular: Tüm hastaların ortanca yaşı 51,00 (18–66) yıl idi. Hastalar sırasıyla vibrasyon (n: 26) ve kontrol (n: 17) olarak ikiye ayrıldı. Tedavi sonrasında vibrasyon ve kontrol grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gözlendi. TVT alan hastaların BBT (p=0,004), KYT (p=0,035), adım uzunluğu (p=0,004) ve yürüme hızı (p=0,031) parametrelerinde anlamlı gelişmeler saptandı. Sonuç: TVT tedavisi inmeli hastaların denge ve yürüme performansının geliştirilmesinde etkili bir yöntemdir.