The Relationship Between Frailty and Treatment Compliance in Diabetic and Geriatric Patients Using Insulin

Diabetes Mellitus Tanılı İnsülin Kullanan Geriatrik Hastalarda Tedaviye Uyum ve Kırılganlık Arasındaki İlişki

Okcan BASAT, Sema BASAT, Mevlüt KIYAK, Mustafa Behçet DEMİRBAŞ, Imantay SHAUYET, Rıdvan SİVRİTEPE, Gamze GEYİK YÜNOĞLU, Selda ÇAKIN ÜNNÜ

Abstract

Aim: Understanding and detecting frailty makes convenience to healthcare providers for deciding on appropriate therapy and follow-up strategy.In this study, we tried to determine the relationship between compliance to therapy, hypoglycemia and frailty in the elderly diabetic patients underinsulin therapy.Materials and Methods: One hundred sixty-seven patients diagnosed with diabetes mellitus and under insulin therapy were recruited for the study.Criteria of frailty according to the Cardiovascular Health Study (CHS) were used to determine frailty. According to CHS, patients fulfilling three ormore criteria out of five were regarded as frail elderly. Hypoglycemia rates and compliance to treatment were compared between the groups.Results: 44.3% of our patients were regarded as frail elderly and the rate of hypoglycemia was higher in this group. A dignificant relationshipbetween subgroups of frailty and insulin was detected. Frailty rate was 28.6% in the basal insulin therapy group, 37.1% in the basal-bolus therapygroup and 40% in the premixed insulin group. In the frail elderly group, the rate of moderate hypoglycemia was significantly higher than in thenon-frail group (40.2% vs 20%). Severe hypoglycemic episodes were observed more frequently in the frail elderly group than in the non-frail group(24.6% vs 12.7%).Conclusion: Frailty increases the risk of moderate and severe hypoglycemia. Before planning and starting insulin therapy, frailty must be detectedand taken into consideration.

Özet

Amaç: Geriatrik hastalarda kırılganlığı anlamak ve tespit etmek, hastaları takip etmede ve uygulanacak tedavi seçiminde sağlık ekibine büyük kolaylık sağlayacaktır. Biz bu çalışmada diabetes mellitus tanılı insülin kullanan geriatrik hastalarda tedaviye uyum, hipoglisemi ve frailite arasındaki ilişkiyi belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza diabetes mellitus tanılı insülin tedavisi kullanan 65 yaş ve üstü toplam 167 hasta alındı. Frailite değerlendirmesi için Kardiyovasküler Sağlık Çalışması’na göre frailite kriterleri kullanıldı. Buna göre 5 özellikten 3 ve daha fazlasını taşıyan hastalar kırılgan yaşlı olarak kabul edildi. Kırılgan hastalarda ise Kanada Sağlık ve Yaşlılık Çalışması’nda önerilen kırılganlık kriterleri ve puanlama kullanıldı. Bulgular: Hastaların %44,3’ünde frailite olduğunu ve kırılgan olan hastaların hipoglisemi oranının daha yüksek olduğunu saptadık. Çalışmamızda kırılgan grupta daha fazla hipoglisemi olduğu gösterildi. Kırılganlık ile insülin grupları arasında anlamlı farklılık bulundu. Bazal insülin kullanan grupta frailite oranı %28,6, bazal bolus grubunda frailite oranı %37,1, karışım insülin kullanan grupta ise frailite oranı %40 ile daha yüksek saptandı. Orta derece hipoglisemi frailitesi olanlarda olmayanlara göre 2 kat daha yüksekti (%40,2-20). Ağır hipoglisemi kırılgan olmayan grupta %12,7 iken, kırılgan olan grupta %24,6 oranında saptandı. Sonuç: Frailite varlığının orta ve ağır hipoglisemi riskini belirgin şekilde artırdığını ve insülin tedavisi planlanıyorsa kırılganlığın tespit edilmesi ve tedavi düzenlenirken bu durumun mutlaka göz önüne alınması gerektiğini söyleyebiliriz.