A NEW STYLE OF POLITICAL COMMUNICATION IN THE NEW RIGHT IDEOLOGY OFFERED BY MARGARET THATCHER AND TURGUT OZAL

MARGARET THATCHER VE TURGUT ÖZAL'IN YENİ SAĞINDA YENİ TARZ SİYASAL İLETİŞİM

Abstract

In democratic countries in which more than one candidate or political party can freely compete at an electoral race to have a voice in the administration of the country, the organization of communication with the electorate, and the messages disseminated by the communication methods and tools become highly important. The Conservative Party led by Margaret Thatcher in the United Kingdom and the Motherland Party led by Turgut Ozal in Turkey are pioneers in terms of political communication. The political communication strategy of those parties representing different political atmosphere and historical processes, targeting electorate from different political cultures, but aiming at disseminating similar political messages was researched by the discourses of the dominant leader and party, media relations, party slogans and manifestos, with the use of qualitative research methods. Based on the research, it was detected that those two parties are similar in terms of producing discourse, professionalizing political communication, positioning leader image in front of party image, dominating media, supporting privatization of the media sector, expression of leader and party views within manifestos. On the other hand, the distinctive effects of the nature of electoral races and political debates in each case can be seen on party slogans and manifestos.

Özet

Birden fazla aday ya da siyasi partinin ülke yönetiminde söz sahibi olmak için seçimlerde özgürce yarışabildiği demokratik ülkelerde seçmen kitlesiyle nasıl bir iletişimin kurulduğu ve bu iletişim esnasında ne tür mesajların hangi iletişim yöntem ve araçlarıyla iletildiği oldukça önemlidir. Birleşik Krallık örneğinde Margaret Thatcher liderliğindeki Muhafazakâr Parti ve Türkiye örneğinde ise Turgut Özal liderliğindeki Anavatan Partisi siyasal iletişim konusunda ülkelerinin öncüleri olmuşlardır. Farklı politik iklimlerden ve tarihi süreçlerden gelen ve oldukça farklı siyasi kültürden insanlara hitap eden bu iki partinin benzer politik görüşleri hedef kitlesine aktarmak maksadıyla oluşturulmuş siyasal iletişim stratejisi; bu stratejide inşa ettiği lider ve parti söylemi, medya ilişkileri, seçim sloganları ve seçim beyannameleri üzerinden kalitatif araştırma yöntemlerinden faydalanılarak incelenmiştir. Bu inceleme neticesinde her iki siyasi partinin de söylem inşa etme, siyasal iletişimi profesyonelleştirme, lider imajını parti imajının önüne geçirme, medya üzerinde hâkimiyet kurma ve medyada özel girişimlerin önünü açma, seçim beyannamelerinde parti ve lider görüşlerini ifade etme gibi alanlarda benzerlik olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Diğer yandan, gerek seçim sloganlarında gerekse seçim beyannamelerinde her iki partinin yer aldığı seçim yarışlarının kendine özgülüklerinin ve politik tartışmalarının etkileri görülmektedir.