Latife tekin’s novels in the context of intertextual relations

Abstract

The concept of intertextuality that is based on the fact that a passage cannot be free from the passages or speeches that have been written before it is especially one of the indications of postmodern novel technique. Intertextual connections contribute to determination of sources affecting the author and development of diffrent perspectives in passage analysis. Intertextuality is among the techniques that Latife Tekin, who became distinguished among Turkish novelists after 1980 by developing a new language and expression technique, frequently applied to. In this study the intertextual relations in Ltife Tekin’s eight novels written between 1980-2006 have been evaluated in a comparative and analitical manner.

Özet

Bir metnin kendisinden önce yazılmış metinlerden veya söylemlerden bağımsız olmayacağı temeline yaslanan metinlerarasılık kavramı özellikle postmodern roman tekniğinin önemli göstergelerinden biridir. Metinlerarası bağlantılar, yazarın etkilendiği kaynakların tespitine ve metin çözümlemelerinde farklı perspektifler geliştirilmesine katkı sağlar. Metinlaerarasılık 1980 sonrası Türk romancıları arasında yeni bir dil ve anlatım tekniği geliştirerek öne çıkan Latife Tekin’in (d.1957) romanlarında sıklıkla başvurduğu teknikler arasındadır. Bu çalışmada Latife Tekin’in 1983-2006 yılları arasında yazdığı sekiz romanındaki metinlerarası ilişkiler karşılaştırmalı ve analitik bir şekilde değerlendirilmektedir.