Progressive Supranuclear Palsy Following as Major Depressive Disorder: A Case Report

Majör Depresif Bozukluk Olarak Takip Edilen Progresif Supranükleer Palsi: Bir Olgu Sunumu

Abstract

Progressive Supranuclear Palsy (PSP) is a rare neurodegenerative disease that is classified among Parkinson plus syndromes, manifesting itself with behavioral, cognitive and emotional symptoms as well as parkinsonian symptoms such as postural instability, ophthalmoplegia, bradykinesia, rigidity affecting the brain stem, basal ganglia and cerebellum. Although there is sufficient information about the pathological process and clinical presentation of PSP, there is no valid biomarker for diagnosis, clinical findings and neuroimaging are very important in diagnosis, patients often get misdiagnosis at their first application. It has been reported that psychiatric symptoms are common in these individuals due to the involvement of the frontal-subcortical circuits, and therefore patients can get psychiatric diagnoses in the early period. We aimed to present a 72-year-old female patient who was followed up with the diagnosis of major depressive disorder in various centers for about 4 years, who did not benefit from psychiatric treatment, and diagnosed with PSP eventually. We also aimed to emphasize that importance of considering neurodegenerative diseases in differential diagnosis in patients whose depressive symptoms begin at an advanced age, are resistant to treatment and have atypical symptoms such as the presence of accompanying neurological findings, and psychiatric symptoms may be the first symptom of neurodegenerative diseases.

Özet

Progresif Supranükleer Palsi (PSP), Parkinson plus sendromları arasında sınıflandırılan, davranışsal, bilişsel ve duygusal semptomların yanı sıra postural instabilite, oftalmopleji, bradikinezi,rijidite gibi parkinsonyen semptomlarla kendini gösteren beyin sapını, bazal ganglionları ve serebellumu etkileyen nadir bir nörodejeneratif hastalıktır. PSP’nin patolojik süreci ve klinik görünümü hakkında yeterli bilgi olmasına rağmen, tanı için geçerli bir biyobelirteç bulunmamakta, klinik bulgular ve nörogörüntüleme tanıda çok önemli yer edinmekte, hastalar ilk başvurularında sıklıkla yanlış tanı almaktadır. Bu kişilerde frontal subkortikal devrelerin etkilenmesi nedeniyle psikiyatrik belirtilerin yaygın olduğu ve bu nedenle hastaların erken dönemde psikiyatrik tanı alabileceği bildirilmiştir. Burada yaklaşık 4 yıldır çeşitli merkezlerde major depresif bozukluk tanısıyla takipli, psikiyatrik tedaviden yarar görmeyen , değerlendirmeler sonucunda PSP tanısı alan 72 yaşında kadın olgunun sunulması amaçlanmış olup, depresif semptomları ileri yaşta başlayan, tedaviye dirençli ve eşlik eden nörolojik bulguların varlığı gibi atipik belirtileri olan hastalarda ayırıcı tanıda nörodejeneratif hastalıkların düşünülmesinin önemi, psikiyatrik belirtilerin nörodejeneratif hastalıklarda ilk belirti olabileceği vurgulanmak istenmiştir.