ILICA (KYUSTENDİL) MILLS IN XVITH CENTURY

Abstract

In the XVIth century, the mills in the Ilıca township were very diverse. Among these were the most water mills. The proximity of the Ilıca township and its environment to the Samakov township, which is famous for its rich iron beds, also caused “samakov” mills which mean iron-wrought, to operate in Ilıca town. One of the main livelihoods of the people of the region was the ovine breeding breeding and it was carried out intensively in and around Ilıca accident. This situation led to the spread of “vlaviçe” mills where the fabric called felt was produced. Lastly, the “ding” mills, in which the rice was separated from the shell, was another mill type found in the township.In this study, it has been focus on the mills in the Ilıca and the sub-districts which are subject to the township in the light of the XVIth century cadastral record books. The working systems of these mills were mentioned and it was determined what amount of taxes the Ottoman Empire receives from these mills. Considering that taxation is based on the number of stones in the mills, a comparison of both the number of stones and tax amounts for the mills in and around Ilıca has been made. Also by identifing ruined mills in township-wide, it has been demonstrated that more concentrated where are these mills. The contributions of mills in Ilıca and the around it to the economy of the region and to the state economy in general were emphasized. With this study, it was observed that the mills in Ilıca in the XVIth century gained diversity according to products such as iron, wool, paddy and other grains which have an important place in the life of region. It is concluded that such mills have gained an important place in the life of the people of the region. According to tahrir registers, the variability of mills in the number and tax conditions is presented as another determination.

Özet

XVI. yüzyılda Ilıca kazasındaki değirmenler oldukça çeşitlilik göstermekteydi. Bunlar arasında en fazla su değirmenleri bulunmaktaydı. Ilıca kazası ve çevresinin zengin demir yataklarıyla ünlü olan Samakov kazasına yakınlığı, demirdöven manasına gelen “samakov” değirmenlerinin Ilıca kazasında da faaliyet göstermesine yol açmıştır. Bölge halkının temel geçim kaynaklarından olan küçükbaş hayvancılığın, Ilıca kazası ve çevresinde yoğun bir şekilde yapılması ise keçe adı verilen kumaşın üretildiği “vlaviçe” değirmenlerinin yaygınlaşmasına neden olmuştur. Son olarak çeltiğin kabuğundan ayrılması işleminin yapıldığı “ding” değirmenleri ise kazada bulunan bir diğer değirmen çeşidi idi. Bu çalışmada XVI. yüzyıla ait tahrir defterleri ışığında Ilıca kazası ve kazaya bağlı nahiyelerdeki değirmenler üzerinde durulmuştur. Bu değirmenlerin çalışma sistemlerinden bahsedilmiş ve Osmanlı Devleti’nin bu değirmenlerden ne miktarda vergi aldığı tespit edilmiştir. Vergilendirmenin değirmenlerdeki taş sayısına göre alındığı göz önünde bulundurularak, Ilıca ve çevresindeki değirmenlere ait hem taş sayılarının hem de vergi tutarlarının karşılaştırması yapılmıştır. Ayrıca kaza genelindeki harap değirmenler tespit edilerek, bunların daha çok nerelerde yoğunlaştığı ortaya konulmuştur. Ilıca ve çevresindeki değirmenlerin bölge ve devlet ekonomisine sağladığı katkılar üzerinde durulmuştur. Bu çalışma ile Ilıca’da XVI. yüzyılda tespit edilen değirmenlerin, bölge hayatında önemli bir yeri olan demir, yün, çeltik ve diğer tahıllar gibi ürünlere göre çeşitlilik kazandığı görülmüştür. Bu çeşit değirmenlerin bölge halkının hayatında önemli bir yer edindiği sonucuna varılmaktadır. Değirmenlerin tahrirlere göre sayılarındaki ve vergi durumlarındaki değişkenlik de bir başka tespit olarak sunulmaktadır.