Influence of Different Parameters on the Smile Esthetic Perception of Dentists, Prosthodontists and Laypeople

Genel Diş Hekimleri, Protetik Diş Tedavisi Uzmanları ve MeslekDışı Bireylerin Gülümseme Estetiği Algılarının Değerlendirilmesi

Abstract

Objective: This study aimed to determine different parameters on the smile aesthetic perceptions of prosthodontists, general practitioner dentists and laypeople. Materials and Methods: A close-up, posed smile image of a young woman was digitally altered by using software. The shape of the incisal curvature was arranged as ideal, flat, reverse and the width-to-length ratio of the maxillary central tooth was set to 75%, 80% and 85% in the photographs. Incisal edge asymmetries in the maxillary central, lateral and canine teeth and midline diastema at varying dimensions of 0.5 mm, 1 mm and 2 mm were created. As the control group, a photograph without any asymmetry or diastema was used. A questionnaire was created using these photographs and subsequently administered by a researcher. The images were assessed by 180 evaluators, which included 60 prosthodontists, 60 dentists and 60 laypeople. Each evaluator was asked to rate the smile images with the help of a visual analogue scale. Obtained data were analysed by using One-Way ANOVA with post hoc Tukey test. Results: The ideal incisal curvature, small amount of diastemas and incisal asymmetries and 80% width-to-length ratio of the maxillary central teeth were more aesthetic to all participants (p˂0.001). Conclusion: Laypeople’s aesthetic scores were higher than those of general practitioner dentists and prosthodontists in all groups. Aesthetic scores increase as the size of asymmetries decreases. Diastemas and incisal edge asymmetries were less perceptible laterally

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı protetik diş tedavisi uzmanları, genel diş hekimleri ve meslek dışı bireylerin gülümseme estetiği algılarını belirlemektir. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada, kadın bir gönüllüden poz gülümsemesi esnasında alınan yakın çekim fotoğrafları kullanılmıştır. Fotoğraflar bir yazılım programıyla dijital olarak düzenlenmiştir. Fotoğraflarda insizal kurvatür şekli ideal, düz ve ters olarak ve maksiller santral dişin genişliği %75, %80 ve %85 olarak değiştirilmiştir. Maksiller santral, lateral ve kanin dişlerinde 0,5 mm, 1 mm ve 2 mm olmak üzere farklı boyutlarda insizal asimetri ve orta hatta aynı boyutlarda diastema oluşturulmuştur. Kontrol grubu olarak ise, herhangi bir asimetriye veya diastemaya sahip olmayan bir fotoğraf kullanılmıştır. Bu fotoğraflar kullanılarak bir anket oluşturulmuş ve bir araştırmacı tarafından uygulanmıştır. Fotoğraflar 60 genel diş hekimi, 60 protetik diş tedavisi uzmanı ve 60 meslek dışı birey olmak üzere toplam 180 kişi tarafından değerlendirilmiştir. Her bir katılımcıdan fotoğrafları görsel analog skala yardımıyla değerlendirmesi istenmiştir. Elde edilen veriler tek yönlü varyans analizi ve post hoc Tukey testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: İdeal insizal kurvatür, küçük boyutlardaki diastemalar ve insizal asimetriler ile %80 genişlik/uzunluk oranına sahip maksiller santral dişler bütün katılımcılar tarafından daha estetik bulunmuşlardır (p˂0,001). Sonuç: Tüm gruplarda meslek dışı bireylerin estetik skorları, genel diş hekimleri ve protetik diş tedavisi uzmanlarından yüksek bulunmuştur. Asimetri azaldıkça estetik skorlar artmıştır. Orta hattan lateral yönde gidildikçe, daha büyük boyutlardaki insizal kenar asimetrileri algılanmıştır.