PUBLIC RELATIONS ACTIVITIES DURING THE NATION-BUILDING PROCESS IN TURKEY

Abstract

Following the collapse of the Ottoman Empire, the Republic of Turkey was founded in 1923 bypro-modernization and westernization elites who were able to attain power during the finalyears of the Empire. The formation of this new state required not only the construction of a newnation, but also a 20th century identity. While modern Turkey was being constructed, numerouscultural, social, economic and legal reforms were being introduced. The founders used written,oral and visual means of communication during this strategic process. During the periodfollowing the establishment of the Republic, several public relation activities were used in theprocess of building a nation/community of citizens and a national identity. The public relationactivities, which can be claimed to have been based upon a more systematic and programmaticapproach in the 1930's, which coincides with the institutionalization and establishment of theSingle-Party Rule, were carried out by means of many instruments including organizations likeHalkevleri [i.e. Community Centres] and radio, as well as theatre, cinema, exhibitions,conferences, meetings and ceremonies. These institutions and instruments have up to this datebeen the subject of studies conducted by historians, political scientists and sociologists to shedlight upon the developments during the process of establishment of a new state. Thecommunication scientists have not yet paid sufficient attention to this topic and no detailedresearch on the public relation activities were carried out so far. This study focuses on theseactivities and the impact they had during the construction of the state and the national identityof modern Turkey. This process has gone largely unstudied in the public relations literature inTurkey. In order to do this, the author has analyzed various elements including people, events,institutions and campaigns.

Özet

Osmanlı İmparatorluğu’nun devrini tamamlamasının ardından, İmparatorluk devrinde yetişen modernleşmeci ve Batıcı aydınlar tarafından, 1923 yılında cumhuriyetin ilanı ile Türkiye Cumhuriyeti Devleti kurulur. Yeni devletin inşası aynı zamanda yeni bir ulus ve ulusa ait yeni bir kimliğinin inşasını gerektirir. Kültürel, sosyal, ekonomik, hukuksal alanda pek çok değişikliğin yaşandığı modern Türkiye’nin inşası sürecinde halkın sürece dahil olabilmesi için yazılı, sözlü, görsel her türlü araçtan yararlanılır. Cumhuriyet’in ilanını izleyen dönemde ulusun/yurttaşlar topluluğunun ve ulusal kimliğin inşası sürecinde halkla ilişkiler faaliyetlerinden de yararlanılmıştır Özellikle, Tek Parti yönetiminin kurumsallaşma ve yerleşme sürecine denk gelen 1930’lı yıllarla birlikte sistemli ve programlı bir hal aldığını iddia edebileceğimiz halkla ilişkiler faaliyetleri; Halkevleri gibi organizasyonların yanı sıra radyo, tiyatro-sinema gösterileri, sergiler, konferanslar, ve törenler gibi çok sayıda araçtan yararlanılarak sürdürülmüştür. Bugüne kadar, sosyal bilimler alanı içinde yeni devletin kuruluş sürecindeki gelişmeleri açığa çıkarmak için tarihçiler, siyaset bilimciler, sosyologlar tarafından ele alınan bu kurum ve araçlar, henüz iletişim bilimcileri tarafından yeterince işlenmemiş ve bunlar üzerinden ayrıntılı bir halkla ilişkiler tarihi araştırması yapılmamıştır. Bu çalışmanın konusu, bugüne kadar Türkiye halkla ilişkiler literatüründe neredeyse hiç ele alınmayan Türkiye’de ulusun ve ulusal kimliğin inşa sürecinde kullanılan halkla ilişkiler faaliyetlerini çeşitli öğeler (kişiler, olaylar, kurumlar, kampanyalar) üzerinden değerlendirebilmektir.