REGULATION OF CREDIT RATING AGENCIES IN TERMS OF CONFLICT OF INTEREST AND CIVIL LIABILITY IN EUROPEAN UNION

Avrupa Birliği’nde Kredi Derecelendirme Kuruluşlarının Çıkar Çatışması ve Hukuki Sorumluluk Açısından Düzenlenmesi

Abstract

Credit rating agencies (CRA) have been evaluating the creditworthiness of financial instruments, issuers of these instruments and enterprises and providing ratings since the early 1900s. Ratings of CRAs indicate the risk of whether borrowers will fully repay the interests and principal at due time, thereby helping lenders and investors make the right decision. Since CRAs have important role in the financial markets, it is expected that CRAs are not involved in conflicts of interest when providing rating. Conflicts of interest would affect the objectivity, impartiality and reliability of CRAs and thereby undermining the credibility and well-functioning of financial markets. Following the financial crisis in 2008, European Union introduced some regulations and addressed all the problematic issues with CRAs. This essay addresses the European Union Regulation made in response to the global financial crisis in terms of conflict of interest and methods adopted to tackle this ongoing problem. This essay’s main purpose is to answer the research question of how it is possible to meet the burden of proof requirements for holding CRAs liable for the losses arising from conflict of interest and other breaches of CRA Regulation. Investor and issuers shall meet the burden of proof requirements in CRA Regulation Article 35a(1) and (2) to claim damages against CRAs. However, the provisions in CRA Regulation regarding burden of proof on civil liability requires high threshold to meet. Therefore, the allowance given to national courts to ease the claimants’ burden of proof (Article 35a, point 2) is vital for claimants.

Özet

Kredi Derecelendirme Kuruluşları 1900’lü yılların başından bu yana finansal araçların, ihraç edenlerin ve işletmelerin kredibilitesini değerlendirmekte ve derecelendirme yapmaktadır. Bu derecelendirmeler, faizlerin ve anaparanın zamanında ve tam olarak geri ödeyip ödenmeyeceği riskini göstermekte ve böylece borç verenlerin ve yatırımcıların doğru kararı vermelerine yardımcı olmaktadır. Kredi derecelendirme kuruluşları finansal piyasalarda önemli bir role sahip olduklarından, derecelendirme yaparken çıkar çatışmasına girmemeleri gerekmektedir. Çıkar çatışmaları, derecelendirme kuruluşlarının tarafsızlığını ve güvenilirliğini etkileyebilmekte ve böylece finansal piyasaların güvenilirliğine ve işleyişine zarar verebilmektedir. 2008 yılındaki küresel ekonomik krizin ardından, Avrupa Birliği yeni tüzükler yayınlamış ve derecelendirme kuruluşlarına dair sorunlu konuları çözmeye çalışmıştır. Bu makale, küresel mali krize yanıt olarak getirilen Avrupa Birliği Tüzüğünü “çıkar çatışması” sorunu ve bu sorunu çözmek için benimsenen yöntemler açısından ele almaktadır. Bu makalenin temel amacı, kredi derecelendirme kuruluşlarının, çıkar çatışması ve Tüzükte yer alan diğer ihlaller sebebiyle neden oldukları zararlardan sorumlu tutulabilmesi için yerine getirilmesi gereken ispat külfetini ilgili Tüzük hükümleri bağlamında ele almaktır. Yatırımcı ve ihraççılar, zararlarının tazmini için Tüzüğün 35a(1) ve (2) maddesinde belirtilen ispat yükü gerekliliklerini yerine getirmek zorundadırlar. Ancak, Tüzükte yer alan ispat yükü eşiği yüksek olup, davacıların ispat yükünü hafifletmek için ulusal mahkemelere verilen yetki [Madde 35a(2)] talep sahipleri için hayati önem taşımaktadır.