Investigation of Anxiety, Depression and Perceived Caregiving Burden in Parents of Pediatric Patients Undergoing Open Heart Surgery and Being Followed Up in Intensive Care

Açık Kalp Cerrahisi Uygulanan ve Yoğun Bakımda Takip Edilen Pediatrik Hastaların Ebeveynlerinde Anksiyete, Depresyon ve Algılanan Bakım Verme Yükünün İncelenmesi

Fatma UKİL IŞILDAK, Ömer Faruk ŞAVLUK, Hakan CEYRAN, Abdullah Arif YILMAZ, Mehmet Fatih ÜSTÜNDAĞ, Yasemin YAVUZ

Abstract

Introduction: This study aims to investigate the relationship between anxiety levels and perceived caregiver burden in mothers of children who had undergone congenital heart disease surgery and who were followed up in the intensive care unit with the surgical type and clinical variables applied. Patients and Methods: The study was conducted with the mothers of both patient groups who underwent palliative surgery (n= 32) or corrective (biventricular) repair (n= 35) in the pediatric cardiovascular surgery clinic of Kartal Koşuyolu High Specialization Training and Research Hospital. Sociodemographic-clinical data form, Beck depression inventory, standardized mini-mental test, State-Trait Anxiety Inventory (STAI TX I-II), and Zarit Burden Interview (ZBI) were applied to the parents. Results: The rate of interventional birth was higher in the palliative surgery group whereas there was no difference between the palliative surgery and corrective repair groups in terms of age, gender, birth weights, and presence of additional diseases (p= 0.001). There was no difference between maternal education levels and pregnancy duration. This difference was not significant even though the mean age of the mothers in the corrective repair group was higher compared to the palliative surgery group. The mean STAI-S scores of the palliative surgery group (state anxiety) were lower than the corrective repair group, and the STAI-T scores of the palliative surgery group (trait anxiety) were higher. The ZBI scores were significantly higher in the palliative surgery group (p= 0.03). Conclusion: Congenital heart diseases and surgical interventions, as a result, are a major source of distress for affected families. Mothers are mainly affected by this situation. Changes in the mental status of the caregiver may have serious adverse effects on the operated child at every stage of the disease. Caregiving in parents is perceived as a burden and increased anxiety leads to different psychiatric clinical manifestations. Therefore, it is recommended that parents of children who have undergone congenital cardiac surgery receive routine psychiatric support from the early stages of the disease.

Özet

Giriş: Bu çalışmada, doğumsal kalp hastalıkları cerrahisi (DKHC) geçirmiş ve yoğun bakım ünitesinde takip edilen çocukların annelerinde kaygı düzeyleri ve algılanan bakıcı yükünün uygulanan cerrahi tipi ve klinik değişkenlerle ilişkisini araştırmak amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntem: Çalışma, İstanbul Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Kalp ve Damar Cerrahisi kliniğinde palyatif cerrahi (n= 32) veya düzeltici (biventriküler) tamir (n= 35) uygulanan her iki hasta grubunun anneleriyle yapılmıştır. Ebeveynlere sosyodemografik-klinik veri formu, Beck depresyon derecelendirme ölçekleri, standardize mini mental test, durumluk-sürekli kaygı ölçeği (STAI TX I-II) ve Zarit bakıcı yük ölçeği (ZBI) uygulanılmıştır. Bulgular: Palyatif cerrahi ve düzeltici tamir uygulanan gruplar arasında çocuklarda yaş, cinsiyet, doğum ağırlıkları ve ek hastalık varlığı konusunda farklılık saptanmazken, palyatif cerrahi uygulanan grupta müdahaleli doğum oranı fazladır (p= 0.001). Anne eğitim durumları ve gebelik süreleri arasında farklılık saptanmamıştır. Düzeltici tamir grubu annelerin yaş ortalamaları palyatif cerrahi grubuna göre yüksek olmakla birlikte bu fark anlamlı bulunmamıştır. Palyatif cerrahi grubunda (durumsal anksiyete ) STAI-S puan ortalamaları düzeltici tamir grubuna göre düşük, (sürekli anksiyete ) STAI-T puanları yüksektir. Palyatif cerrahi uygulanan grupta ZBI puanları belirgin olarak yüksek (p= 0.03) olarak bulunmuştur. Sonuç: Doğumsal kalp hastalıkları ve sonucunda uygulanan cerrahi girişimler etkilenen aileler için büyük bir sıkıntı kaynağıdır. Bu durumdan ağırlıklı olarak anneler etkilenmektedir. Bakım verenin ruhsal durumundaki değişiklikler opere olan çocuk üzerinde hastalığın her aşamasında ciddi olumsuz etkiler yapabilmektedir. Ebeveynlerde bakım verme yük olarak algılanmakta ve artan kaygı farklı psikiyatrik klinik tablolara zemin hazırlamaktadır. Bu nedenle doğumsal kalp cerrahisi geçiren çocukların ebeveynlerine psikiyatrik desteğin hastalığın erken dönemlerinden itibaren rutin verilmesi önerilir.