NT-proBNP, MR-proANP and Adiponectin Levels in Monitoring Cardiac Resynchronization Therapy

Kardiyak Resenkronizasyon Tedavisinin İzlenmesinde NT-proBNP, MR-proANP ve Adiponektin Düzeyleri

Abstract

Introduction: Cardiac resynchronization therapy (CRT), is a therapeutic option for patients with refractory heart failure. We aimed to examine the usefulness of N-terminal pro-brain-type natriuretic peptide (NT-proBNP), mid-regional pro-atrial natriuretic peptide (MR-proANP), and adiponectin in monitoring CRT-induced left ventricular (LV) reverse remodeling, reverse electrical remodeling, and clinical response. Patients and Methods: We prospectively enrolled 46 heart failure patients who underwent clinical, electrocardiographic, echocardiographic evaluation and blood sampling for measurements of NT-proBNP, MRproANP, and adiponectin before and 12-months after CRT implantation. LV reverse remodeling (LVRR), reverse electrical remodeling (RER) and clinical response were described respectively as a decrease in LV end-systolic volume (LVESV) ≥ 15% or an absolute increase in LV ejection fraction ≥ 5%, a decrease in intrinsic QRS (iQRS) duration by ≥ 20 ms, and an improvement of NYHA ≥ 1 class. Results: At 12 months, LV function, and size, severity of mitral regurgitation (MR), clinical status, and QRS duration were significantly improved by CRT. We detected LVRR, RER, and clinical response in 72%, 54%, and 76% of patients, respectively. Both reductions in MR-proANP and adiponectin levels were correlated with decrease in LVESV (r= 0.51, p< 0.05; r= 0.50, p< 0.05, respectively). Also, there was an association between reduction in MR-proANP levels and decrease in mitral regurgitation grade (r= 0.50, p< 0.05). We observed a relationship between decrease in iQRS duration and reduction in MR-proANP levels after CRT (r= 0.67, p< 0.05). Conclusion: MR-proANP levels after CRT may reflect electrical response and regression in MR. Furthermore, both adiponectin and MR-proANP levels after CRT may reveal decrease in LVESV.

Özet

Giriş: Kardiyak resenkronizasyon tedavisi (KRT), refrakter kalp yetersizliği olan hastalarda bir tedavi seçeneğidir. Çalışmada, N-terminal pro-beyin tipi natriüretik peptid (NT-proBNP), mid-regional pro-atriyal natriüretik peptid (MR-proANP) ve adiponektin biyobelirteçlerinin KRT ile indüklenen sol ventrikül ve elektriksel ters yeniden şekillenmeyle KRT’ye klinik yanıtın izlenmesindeki yararlılığının incelemesi amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntem: Kardiyak resenkronizasyon tedavisi implantasyonundan önce ve 12 ay sonra NTproBNP, MR-proANP ve adiponektin seviyeleriyle klinik, elektrokardiyografik ve ekokardiyografik değerlendirmeleri yapılmak üzere 46 kalp yetmezliği hastası çalışmaya dahil edildi. Sol ventrikül ters yeniden şekillenme, ters elektriksel yeniden şekillenme ve klinik yanıt sırasıyla sol ventrikül sistol sonu hacminde %15 azalma veya sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunda ≥ %5 mutlak artış, intrensek QRS (iQRS) süresi ≥ 20 ms ve NYHA ≥ 1 sınıfında iyileşme olarak tanımlandı. Bulgular: Kardiyak resenkronizasyon tedavisi ile 12. ayda sol ventrikül fonksiyonu ve boyutu, mitral yetersizliğin (MY) şiddeti, klinik durum ve QRS süresinde iyileşme kaydedilmiştir. Hastaların sırasıyla %72, %54 ve %76’sında sol ventrikül ters yeniden şekillenme, ters elektriksel yeniden şekillenme ve klinik yanıt tespit edilmiştir. Hem MR-proANP hem de adiponektin düzeylerindeki düşüş, sol ventrikül sistol sonu hacmindeki düşüşle korelasyon göstermiştir (sırasıyla; r= 0.51, p< 0.05; r= 0.50, p< 0.05). Ayrıca, MRproANP düzeylerindeki azalma ile mitral yetersizlik derecesindeki azalma arasında bir ilişki vardır (r= 0.50, p< 0.05). Ayrıca iQRS süresindeki azalma ile KRT sonrası MR-proANP düzeylerindeki azalma arasında bir ilişki gözlemlenmiştir (r= 0.67, p< 0.05). Sonuç: Kardiyak resenkronizasyon tedavisi sonrası MR-proANP düzeyleri, elektriksel yanıtı ve MY’deki gerilemeyi yansıtabilir. Ayrıca, KRT’den sonraki adiponektin ve MR-proANP düzeyleri, sol ventrikül sistol sonu hacmindeki düşüşü gösterebilir.