Investigation of Protective Effects of Dehydroepiandrosterone (DHEA) Against Toxic Damage Caused by Doxorubicin in Rat Ovaries

Rat Overlerinde Doksorubisinin Neden Olduğu Toksik Hasara Karşı Dehidroepiandrosteronun (DHEA) Koruyucu Etkilerinin Araştırılması

Kayhan BAŞAK, Ali Doğukan ANGIN, Önder SAKİN, Muhammet Ali ORUÇ, Yasemin ALAN

Abstract

Objective: Our aim is to evaluate whether dehydroepiandrosterone has a protectiveeffect on doxorubicin-induced ovarian damage.Methods: The rats were divided into three groups. Group 1 (the control Group): notreatment was administered. Intact ovarian tissue was removed, and blood samples weretaken for the anti-Mullerian hormone (AMH) test. Group 2 (the doxorubicin Group):Rats received doxorubicin intraperitoneally at a single dose of 3 mg/kg. Group 3 (thedoxorubicin + DHEA Group): Rats received doxorubicin intraperitoneally at a singledose of 3 mg/kg at baseline and DHEA subcutaneously for 10 days at a dose of 60mg/kg daily. Rats in groups 2 and 3 were sacrificed at the end of 10 days, ovarian tissueswere removed and blood samples were taken for AMH test.Results: While normal ovarian tissue damage scores were zero except hemorrhage,doxorubicin showed significant damage and histopathological changes in all rats.Doxorubicin and Doxorubicin + DHEA groups had higher edema, vascular congestion,cellular degeneration, and total damage scores than the normal ovarian group. Thenumber of antral follicles and ovarian volume decreased in the doxorubicin groupcompared to the normal ovarian group (p = 0.011 and 0.002, respectively). In thedoxorubicin + DHEA group, ovarian volume was similar to the normal ovary (p =0.091), but the number of antral follicles was significantly lower in this group (p =0.002). AMH values did not differ between the normal ovarian group and the othergroups.Conclusions: It was concluded that DHEA was not effective in preventing ovariandamage caused by doxorubicin.

Özet

Amaç: Amacımız, dehidroepiandrosteronun (DHEA) doksorubisine bağlı over hasarı üzerinde koruyucu bir etkisinin olup olmadığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Ratlar üç gruba ayrıldı. Grup 1 (kontrol grubu), tedavi uygulanmadı. Sağlam over dokusu çıkarıldı ve Anti-Mulleran Hormon (AMH) testi için kan örnekleri alındı. Grup 2 (doksorubisin grubu), ratlara 3 mg/kg'lık tek bir dozda intraperitonal yoldan doksorubisin verildi. Grup 3 (doksorubisin + DHEA grubu), ratlara intraperitonal yolla 3 mg/kg'lık tek bir dozda doksorubisin ve günde 60 mg/kg'lık bir dozda subkutan olarak DHEA verildi. Grup 2 ve 3'teki ratların onuncu günün sonunda yumurtalık dokuları alındı ve AMH testi için kan örnekleri alındı. Bulgular: Normal over doku hasarı skorları kanama dışında sıfır olmakla birlikte, doksorubisin tüm deneklerde anlamlı hasar ve histopatolojik değişiklikler gösterdi. Doksorubisin ve Doksorubisin + DHEA gruplarında normal over grubundan daha yüksek ödem, vasküler konjesyon, hücresel dejenerasyon ve toplam hasar skorları vardı. Antral folikül sayısı ve yumurtalık hacmi doksorubisin grubunda normal over grubuna göre azaldı (sırasıyla p = 0.011 ve 0.002). Doksorubisin + DHEA grubundaki over hacmi, normal over hacmine benzerdi (p = 0.091), ancak antral folikül sayısı bu grupta anlamlı olarak daha düşüktü (p = 0.002). AMH değerleri normal over grubu ile diğer gruplar arasında farklılık göstermedi. Sonuç: DHEA'nın doksorubisinin neden olduğu over hasarını önlemede etkili olmadığı sonucuna varıldı.