Colonic torsions

Serdar KIRMIZI, Muharrem KARAOĞLAN, İlkay YÜKSEL, Hüseyin COŞKUNÇAY, M.Taner BOSTANCI

Abstract

Purpose: To determinate most available therapeutic approaches for colonic volvulus which causes mechanical bowel obstructions. Method: In 10-year period between 1996-2006, retrospective scanning were made and we encountered 20 (19 Sigmoid, 1 ceacum) colonic volvulus. Three cases were treated by surgical decompression, 13 cases were treated by resection and Hartmann colostomy, 1 cases was treated by hemicoloctomy and finally 3 cases were treated by resection and primer anastomosis. The cases were grouped into two groups according to the viability of intestines. In the gangreneus arm 4 cases underwent emergent resection and colostomy construction. In the non-gangreneus arm 3 detorsion procedures, 3 resection and primary anastomosis, 10 resection and Hartmann colostomy were performed.Results were analyzed according to the age, sex, complication, death and local recurrence. Results: Seven cases (%35) died. No complication was seen in the groups. However, in the subgroup of advanced age and gangrenous intestines 2 cases died resulting in 100% mortality rate. Three cases previously treated by detortion developed recurrence and re-operated by resection and primary anastomosis.In the elective surgery arm neither recurrence nor mortality was observed. Conclusion: Although endoscopic decompression seems the best therapeutic approache, definitive surgical resection+anastomosis with or without colostomy must be primary option for colonic torsions due to high recurrence rate after the decompressive treatment in the follow-up period.

Özet

Amaç: Kalın barsak torsiyonlarında veya volvuluslara bağlı mekanik barsak tıkanmalarında sağaltım şekillerini ve en geçerli yaklaşımları belirlemek. Hastalar ve Yöntem: 1996-2006 yılları arasındaki 10 yıl içerisinde retrospektif inceleme yapıldı. 20 kolon volvulusu (19 Sigmoid volvulusu, 1 çekum volvulusu) saptandı. 3 olgu cerrahi dekompresyon; 13 olgu rezeksiyon+Hartmann kolostomi; 1 olgu hemikolektomi; 3 olgu rezeksiyon+primer anastomoz ile tedavi edildi. Barsak canlılılık durumuna göre gangrenöz ve nongangrenöz olmak üzere iki gruba ayrıldı. Gangrenöz grupta 4 olguda da acil rezeksiyon+kolostomi işlemleri; nongangrenöz grupta 3 detorsiyonel işlemler; 3 rezeksiyon+primer anastomoz; 10 olguda ise rezeksiyon+Hartmann kolostomisi uygulandı. Sonuçlar yaş, cins, komplikasyon, ölüm, nüks ölçütlerine göre değerlendirildi. Bulgular: 7 (%35) olgu kaybedildi. Olgularda komplikasyon gelişmedi. İleri yaş ve gangrenöz grupta mortalite 2 (%100) olguda saptandı. Detorsiyonel işlem uygulanan 3 olguda da nüks gelişti ve bu olgular yatış süresi içinde rezeksiyon+primer amastomoz ile tedavi edildi. Elektif cerrahi işlemlerinde nüks ve mortaliteye rastlanmadı. Sonuç: Literatür bulguları ve sonuçlarına göre kalın barsak torsiyonlarında endoskopik yaklaşım etkin gibi gözükmesine karşın genel durumu uygun hastalarda nüksü önlemek amacıyla kesin sağaltım kolostomili veya kolostomisiz rezeksiyon+anastomoz veya çekal volvularda sağ hemikolektomi geçerli yaklaşım olmaktadır.