Bir üniversite hastanesi psikiyatri kliniğinde hasta yatış sürelerini etkileyen faktörler

Özet

Amaç: Bu çalışmada bir üniversite hastanesi psikiyatri kliniği (ÜHPK)’nde ortalama hasta yatış sürelerini, bu sürelerin hastaların tanısal ve demografik özellikleri ile ilişkisini ve yatış sürelerinin yeniden yatış üzerindeki etkilerini incelemesi amaçlanmıştır. Yöntem: Kasım 1999 - Kasım 2001 tarihleri arasında ÜHPK’nde yatarak tedavi gören tüm olguların DSM-IV tanıları, yaşları, cinsiyetleri, yatış süreleri ve yatış süreleri ile yeniden yatış oranları arasında bir ilişki bulunup bulunmadığı incelendi. Bulgular: Çalışma süresi olan iki yıl boyunca toplam 342 hasta ÜHPK’nde yatarak tedavi görmüştür. Bu hastaların 201’i kadındır (%58.8). Bu hastalarda görülen en sık tanılar, 113 hastada unipolar depresyon (%33); 73 hastada şizofreni (%21.3) ve 48 hastada bipolar bozukluk (%14) olarak bulunmuştur. Bu 342 hastanın ortalama yatış süreleri 35,36 (SS:24.7) gün olup, bu hastaların %20’sinin çalışma süresi boyunca iki ya da daha fazla sıklıkta ÜHPK’nde yatırılarak tedavi gördükleri saptanmıştır. Yapılan istatistik incelemelerde hastaların yatış süreleri ile psikopatolojinin şiddeti arasında bir korelasyon saptanırken, yatış süreleri ile yeniden yatış oranları arasında bir ilişki bulunmamıştır.Tartışma: Psikiyatrik hospitalizasyonda amaç, hastanın en doğru tanıyı alması ve en uygun tedaviyi almaya başlamasını ve mümkün olduğunca toplum içi işlevselliğini sürdürmesini sağlamaktır. Bunu yaparken, hastaları tamamen izole eden ve bağımlı kılan gereğinden uzun yatışlar kadar ve ekonomik kaygılarla hızlı yatış-çıkış sağlamak adına planlanan gerekenden kısa yatışlardan da kaçınmak gerekir.