Sosyal fobisi olan çocukların annelerinde sosyal fobi yaygınlığı

Özet

Amaç: Çocukluk çağı ruhsal bozukları arasında en sık karşılaşılanı kaygı bozukluklarıdır. Sosyal fobi genellikle ergenlik döneminde başlayan, kişinin çalışma hayatı ve sosyal işlevselliğinde belirgin bozulmalar ile seyreden yaygın bir hastalıktır. Ağır derecede utangaçlık gösteren çocukların annelerinde kontrol grubuna oranla genelde kaygı bozukluğu, özelde sosyal fobi oranı yüksek bulunmuştur. Bu çalışmadaki amacımız sosyal fobi tanısı alan çocukların annelerinde sosyal fobi oranını ve sosyal fobik davranışların yaygınlığını belirlemektir. Yöntem: Sosyal fobi tanısı almış 8-16 yaşları arası çocukların anneleri ile aynı yaş aralığında kontrol grubu çocuklarının annelerine Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeği (LSAÖ) ve Belirti Tarama Listesi 90 (BTL90) uygulandı ve SCID I kullanılarak tanısal görüşme yapıldı. Bulgular: Çalışmamızda sosyal fobisi olan çocukların annelerinde sosyal fobiye rastlanma oranı dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocukların annelerine göre fazla bulunsa da aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir. Ancak kaçınma bölümünde iki grup arasında anlamlı fark tespit edilmiştir. Ayrıca BTL 90 somatizasyon, depresyon, hostilite alt ölçeklerinde sosyal fobisi olan çocukların annelerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek puanlar saptanmıştır. Sonuçlar: Sosyal fobinin oluşumunda çeşitli ailesel faktörlerin rol oynayabileceği bildirilmektedir. Sadece sosyal fobi değil, başta depresyon olmak üzere ebeveyndeki çeşitli ruhsal bozuklukların ve çocuk yetiştirme biçimlerinin tek tek yada birlikte sosyal fobi gelişiminde etkili oldukları düşünülmektedir. Çalışmalar babaları da içine alan ve kaygı bozukluklarının tümünü yansıtan şekilde geliştirilmelidir.