Antipsikotikler: Terapötik yaklaşım için nöro- biyolojik temeller

Abstract

Studies on the pathophysiology of schizophrenia have become an adventure. It started with a simple pathological approach, focusing only on positive symptoms caused by dopaminergic hyperactivity in mesolimbic system and then branched out with contributions of many different components, including many receptors, various intracellular signaling pathways and gene-environment interactions. These new approaches have been useful in treating the negative symptoms and cognitive impairment observed in schizophrenia. Since there is a bulk of information on the mechanisms causing the disease, a proportional increase in the number of possible new treatment options has been proposed. The most challenging approaches in the disease mechanism address the glutamatergic system, neuroinflammation, neuroplasticity and neurotrophic factors, genetic factors and some intracellular signaling pathways. In this review, all of the above listed factors are discussed in detail.

Özet

Şizofreninin patofizyolojisi üzerine yapılan çalışmalar zaman içinde ilgi çekici bir serüvene dönüşmüştür. İddialar, pozitif semptomlara neden olan mezolimbik sistem kaynaklı dopaminerjik aktivite artışını işaret eden basit bir patolojik yaklaşımla başlayarak; birçok reseptör, çeşitli hücre içi sinyal yolakları ve gen -çevre etkileşimlerini de içeren farklı öğelerin katkısının keşfe- dilmesiyle çeşitlenmiştir. Bahsi geçen yeni yaklaşımlar,özellikle şizofrenide görülen negatif semptomlar ilekognitif fonksiyon bozukluklarının tedavisinde önemlidir. Birçok farklı mekanizmanın hastalığın nedeni olabileceği iddiaları, hipotetik olarak ortaya atılan olasıtedavi yöntemlerinin sayısında da aynı oranda artışıberaberinde getirmiştir. En çok ilgi çeken patofizyolojik yaklaşımlar arasında glutamaterjik sistemin katılımı,nöroinflamasyon, nöroplastisite, nörotrofik faktörlerinkatılımı, genetik faktörler ve bazı hücre içi sinyal yolakları bulunmaktadır. Bu derlemede, bahsi geçen faktörlerinşizofrenideki rolleri ve tedavideki potansiyelleri ayrıntılıolarak incelenmiştir.