Depresyon ve huzursuz bacak sendromu birlikteliğinde bupropion XL kullanımı: Bir olgu sunumu

Bupropion XL use in comorbidity of depression and restless leg syndrome: A case report

Abstract

Restless leg syndrome (RLS) is a sensorimotor disorder with symptoms including uncomfortable subjective sensations in the legs and the urge to move them. This common disorder affects 10% of the population and may reduce quality of life. The pathophysiology of RLS is not well understood but dysfunction of dopaminergic pathways is the most prominent theory. Antidepressants, especially SSRIs, can aggravate the symptoms of RLS. Here we present a 42 year old woman diagnosed with major depressive disorder and comorbid RLS and who had been treated with paroxetine 20 mg/day for 2 months who benefited from switching to bupropion treatment. In this case the RLS symptoms had existed for approximately 3 years but were milder before paroxetine treatment. The patient met the diagnostic criteria for RLS. We used the International Restless Legs Scale (IRLS) and Montgomery-Asberg Depression Rating Scale (MADRS) to measure the patient’s symptom severity. The severityof her depressive symptoms was similar to baseline despite the two month paroxetine treatment. Due to symptoms of RLS and her ongoing depressive complaint, we decided to switch from paroxetine to bupropion. With 150 mg/day bupropion XL treatment, her RLS symptoms improved substantially at a one month follow-up while her depression severity was not changed significantly. Due to inadequate response for depression, bupropion XL was titrated to 300 mg/ day. Her depressive symptoms improved significantly at a further one month follow-up. Comorbidity of RLS and depression was found to be as a frequent occurence reported in the literature. We concluded that bupropion, as a selective noradrenergic-dopaminergic reuptake inhibitor can be a good alternative to the SSRIs for patients, who suffer from both depression and RLS.

Özet

Huzursuz bacak sendromu (HBS) alt ekstremitelerdesubjektif rahatsızlık hissi ve hareket ettirme ihtiyacı yaratan sensorimotor bir bozukluktur. Bu yaygınrahatsızlık toplumda %10 oranında görülmekteolup yaşam kalitesini bozabilmektedir. HBS’nunpatofizyolojisi henüz tam olarak anlaşılamamışolmakla birlikte dopaminerjik yolaklarda bozulmaen baskın teoridir. Bu olguda 2 aydır paroksetin 20 mg/gün kullanımı olan komorbid depresyon ve HBS tanısı alan ve bupropion tedavisine geçiş sonrası fayda gören 42 yaşında bir kadın hastayı sunuyoruz.Olgu HBS semptomlarının yaklaşık 3 yıldır mevcut olmasına karşın paroksetin tedavisinden önce daha hafif düzeyde olduğunu bildirmekteydi. Hastanınmevcut semptomları HBS kriterlerini karşılıyordu. HBSsemptom şiddetini ölçmek için Uluslararası Huzursuz Bacak Skalası (IRLS- International Restless Legs Scale) depresyon şiddeti içinse MADRS (Montgomery-AspergDepression Rating Scale) skoru kullanıldı. Hastanındepresif semptom şiddeti iki aylık paroksetin tedavisine rağmen başlangıca göre benzer şiddetteydi. HBS ve devam eden depresif semptomları nedeniyleparoksetin 20 mg/gün tedavisinden bupropion XL150 mg/gün tedavisine geçilmesine karar verdik. 1 aylık izlemde hastanın HBS semptomlarında belirgin düzelme gözlenmesine karşın depresyon şiddetinde belirgin değişme olmadı. Depresyon açısından yetersizyanıt nedeniyle bupropion 300 mg/gün dozuna çıkıldı.1 aylık izlemde hastanın depresif semptomlarında anlamlı derecede düzelme gözlendi. Depresyon veHBS komorbiditesi literatürde çalışılmış ve sık olduğu bildirilmiştir. Bupropionun seçici noradrenerjik-dopaminerjik geri alım inhibitörü olarak komorbid depresyon ve HBS olan hastalarda SSRI lar yerine iyi bir seçenek olabileceğini düşünüyoruz.