Erişkin DEHB hastalarında yüksek katalaz ve düşük tiyol seviyeleri

Feridun BÜLBÜL, Ahmet UNAL, Mahmut BULUT, Salih SELEK, Haluk Asuman SAVAS, Hasan Serdar GERGERLIOGLU, Gokay AlPAK, Osman Hasan Tahsin KILIC, Osman VİRİT

Abstract

Objective: The prevalence of Adult attention-deficit/ hyperactivity disorder (A-ADHD) has been estimated as to be around 5%. There are several hypotheses regarding the etiology of ADHD. Although numerous researches have been conducted regarding neurobiology of pediatric ADHD, A-ADHD studies were relatively few. Many studies have indicated that oxidant mediated neuronal damage may play a role in the pathophysiology of various psychiatric disorders. Recently, oxidative stress has been studied in A-ADHD and there is an accumulating evidence to support its’role. In the present study, we aimed to evaluate catalase (CAT) and thiol levels in A-ADHD patients and compare with healthy controls. Materials-Methods: Twenty-five A-ADHD patients from Gaziantep University, diagnosed according to Turgay’s Turkish version of Adult ADD/ADHD DSMIV-Based Diagnostic Screening and Rating Scale by two psychiatrists, and 25 healthy volunteer controls were included. The subjects strictly refrained from any substance intake and physical exercise after 08:00 p.m. on the day before collection. CAT and Thiol levels were measured in plasma samples of study groups. Results: Age, gender, and body mass indexes of patients and controls have shown homogeneity and there were no differences between the groups. Total score and subscores were not correlated with any of the mentioned biochemical parameters. The mean CAT levels in patients with ADHD were significantly higher and Thiol levels were lower than those of controls (

Özet

maç: Erişkin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun (E-DEHB) yaygınlığı %5 olarak tahminedilmektedir. DEHB etyolojisine ilişkin bir çok hipotez vardır. Çocukluk çağı DEHB’nin nörobiyolojisine ilişkin bir çok araştırma yapılmış olmasına rağmen E-DEHB çalışmaları nispeten azdır. Birçok çalışmada oksidanaracılı nöronal hasarın birçok psikiyatrik hastalığınpatofizyolojisinde rol oynayabileceği belirtilmiştir. Daha önce E-DEHB’de oksidatif stres çalışılmış ve sonuçlarbu rolü desteklemektedir. Bu çalışmada E-DEHBhastalarında katalaz (KAT) ve tiyol sevilerini çalışmayı vesağlıklı kontrollerle karşılaştırmayı amaçladık. Yöntem: İki psikiyatrist tarafından uygulanan Erişkin DEH/DEHB DSM IV-Dayalı Tanı Tarama ve Ölçme Testinin Turgay’ın Türkçe versiyonuna göre tanı alan 25 E-DEHB hastası ve 25 sağlıklı kontrol dahil edildi. Denekler kesinlikle kan alımı öncesindeki günün 20:00’dansonra herhangi bir madde alımı ve fiziksel egzersizden men edildiler. KAT ve tiyol çalışma gruplarının plazmaörneklerinden ölçülmüştür. Bulgular: Hasta ve kontrollerin yaş, cinsiyet, ve bedenkütle endeksleri homojenlik göstermiştir ve gruplar arasında fark yoktu. Toplam puan ve alt ölçek skorları ile belirtilen biyokimyasal parametreler arasında herhangibir ilişki olmadığı saptandı. Hasta grubunda kontrolgrubuna göre ortalama KAT düzeyleri daha yüksekve Tiyolle düzeyleri daha düşüktü (sırasıyla;