Post traumatic stress disorder among adults in the aftermath of 2011 Van-Ercis earthquake in Turkey

2011 yılı Van-Erciş depremi sonrası yetişkinlerde travma sonrası stres bozukluğu

Umut KARASU, Elif AKTAN MUTLU, Adem AYDIN, Mehmet Hamid BOZTAŞ, Ahmet Tamer AKER, Kerim MUNİR, Feyza ÇELİK

Abstract

Objective: The aims of the study were to: (i) screen forPTSD among subjects older than 15 years old living inthe Ercis-Van region nine months after the earthquake;and (ii) examine the socio-demographic, clinical andtrauma-related factors of PTSD diagnosis. Method: Atthe time of the earthquakes, the population of Ercis-Vanregion was 1,050,000. We selected 1498 participants inthese areas: 996 from Van and 502 from Ercis, centersusing a stratified sampling frame (Kish design).Demographic information, trauma related experiencesand past psychiatric history was obtained via sociodemographic survey. The PTSD module of the CompositeInternational Diagnostic Interview (CIDI), along withdepression, dysthymia, social anxiety disorder, obsessivecompulsive disorder, generalized anxiety disorder structured interview modules were used to directly elicit clinical information. Results: We found that PTSD wasprevalent 35.5% among Van earthquake survivors.Analysis of binary Logistic regression showed risk factors, which included some trauma related losses, pre andpost traumatic experiences. These risk factors are beingfemale, having depression, loosing any family membersor relatives, being unemployed, having serious familialconflicts, severe financial loss, and temporary relocation.Discussion: Our results indicate that in addition to beingwomen, having depression, trauma related losses, likeprevious traumatic experiences, some pre and post traumatic risk factors are important for development ofPTSD. Therefore, after the traumatic event, communitybased interventions should be structured based on thesepre and post disaster risk factors.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amaçları; (i) Van Depreminden dokuz ay sonra Van-Erciş bölgesinde yaşayan 15 yaş üstüı bireylerde Travma Sonrası Stres Bozukluğunu taramak ve (ii) Travma Sonrası Stres Bozukluğu tanısını yordayabilecek sosyodemografik, klinik ve travmayla ilişkili etmenleri gözden geçirmektir. Yöntem: Deprem sırasında Van ve Erciş bölgelerinde 1,050,000 kişi yaşamakta idi. Araştırmaya tabakalandırılmış örneklemle (Kish Metodu) Van’dan 996, Erciş’ten 502 kişi alınmıştır. Sosyodemografik veri formu aracılığıyla demografik bilgiler, travmayla ilişkili deneyimler ve geçmiş psikiyatrik öykü elde edilmiştir. Klinik bilgiler için Uluslararası Bileşik Tanı Görüşmesi/ Composite International Diagnostic Interview (CIDI)’nin TSSB, depresyon, distimi, sosyal anksiyete bozukluğu, obsesif kompulsif bozukluk ve yaygın anksiyete bozukluğu modülleri kullanılmıştır. Bulgular: Van depremi sonrasında deprem mağdurlarında TSSB oranını %35.5 olarak bulduk. Binary Lojistik regresyon analizi travmayla ilişkili , travma öncesi ve sonrası kimi etmenleri TSSB için risk faktörü olarak göstermiştir. Bu faktörler kadın olmak, depresyonda olmak, aile üyelerini veya bir yakınını kaybetmek, ciddi sağlık ve barınma sorunları yaşamak, işsiz,olmak, aile içi ciddi çatışmaların varlığı, ciddi finansal zorluk, geçici yer değiştirmedir. Sonuç: Araştırmamızın sonuçları depresyon, kadın cinsiyet, travmayla ilişkili kayıplar yaşamaya ek olarak geçmiş travmatik deneyimler gibi travma öncesi ve sonrası kişide oluşan risk faktörlerinin TSSB gelişimde önemli olduğunu göstermiştir. Bu nedenle travma sonrası topluma dayalı çalışmalar afet öncesi ve sonrası risk faktörlerine dayandırılarak yapılandırılmalıdır.