Suicide attempt among substance users: Do aggression and polysubstance use have an interaction effect on suicide attempt

Madde kullanıcılarında intihar girişimi: Agresyon ve çoklu madde kullanımının etkileşimi intihar girişiminde etkili midir?

Abstract

Objective: Suicide attempt is more common amongsubstance users than general population. There are se-veral risk factors effect suicide attempt among substance users. Polysubstance use and aggression are the most two important risk factors for suicide attempt. However, it is unclear how aggression and polysubstance use, and their interaction are associated with suicide attempts among substance users. Method: It was studied with 257 participants who completed the socio-demographic form (including substance use and suicide attempt histo-ry) and Hostility Scale to assess the aggression. Lifetime suicide attempt was assessed by the question as “Have you ever tried to kill yourself or have you ever attempt suicide?” Polysubstance use was assessed by the ques-tion “How many drug do you use? Results: To find the predictive variable of suicide attempts logistic regression analysis was conducted. The analysis indicate that the best predictors of suicide attempt was having friends with substance use behavior in childhood of adolescent period, having substance users in family members, poly-substance use and aggression; but there was no a signi-ficant interaction between polysubstance use and aggression on suicide attempt. Discussion: It is clear that aggression and polysubstance use are important risk factors for suicide attempts. For this reason, it is re-commended that anger management based studies should be carry out to prevent suicidal behavior among substance users.

Özet

Amaç: Madde kullanımı olan bireylerde intihar girişimi genel nüfusa göre daha yüksektir. Bu bireylerde intihar girişimine neden olan birçok risk faktörü vardır. Çoklu madde kullanımı ve agresyon bu risk faktörler arasında en önde gelenleridir. Ancak madde kullanımı olan bireylerde agresyon ve çoklu madde kullanımının, ayrıca bu iki faktörün etkileşiminin intihar girişimi üzerindeki etkisi açık değildir. Yöntem: Bu çalışmada sosyo-demografik bilgi formu ile agresyonu ölçmek için kullanılan Düşmanlık Ölçeği’ni dolduran 257 madde kullanıcısıyla çalışılmıştır. Yaşam boyu intihar girişimi “Hiç kendinizi öldürmeye çalıştınız mı ya da hiç intihar girişiminde bulundunuz mu? sorusuyla, çoklu madde kullanımı ise “Kaç adet madde kullanıyorsunuz?” sorusuyla ölçülmüştür. Bulgular: İntihar girişiminin yordayıcı değişkenlerini bulmak için lojistik regresyon analizi yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, intihar girişiminin en önemli değişkenlerinin çocukluk ve adole-san döneminde madde kullanımı olan arkadaşların olması, ailede madde kullanım davranışı olması, çoklu madde kullanımı ve agresyon olduğu bulunmuştur. Ancak çoklu madde kullanımı ve agresyon etkileşiminin intihar girişimi üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı görülmüştür. Sonuç: Çoklu madde kullanımı ve agresyon intihar girişimi için önemli risk faktörleridir. Bu nedenle madde kullanıcılarıyla öfke kontrol çalışmalarının yapılması intihar girişimlerinin önlenmesi için önemli olduğu düşünülmektedir.