Infective Endocarditis Due to Brucella canis: A Case Report

Abstract

In this report, a case of infective endocarditis due to Brucella canis treated with antibiotics successfully in a 33-year-old man, having a history of rheumatic heart disease and raising animals, admitted with complaints of fever with chills, generalized myalgias, sweating and weakness was presented. Standard tube agglutination (STA) test was negative despite further dilutions to exclude prozone phenomenon. STA test repeated remained negative. Blood culture yielded Brucella spp. B. canis microagglutination test was detected to be positive in 1/160 dilution. A vegetation with dimensions of 0.5x0.7 cm detected on aortic valve echocardiographically became smaller after one month of doxycycline, rifampin, and streptomycin treatment, and was undetectable in second month. Repeat echocardiographic examination in the third month revealed no vegetation again, and treatment continued with doxycycline, rifampin and trimethoprim-sulfamethoxazole during outpatient period, and total duration of treatment was planned to be at least one year.

Özet

Bu bildiride, yüksek ateş, üşüme, titreme, yaygın vücut ağrısı, terleme ve halsizlik yakınmalarıyla başvuran, romatizmal kalp hastalığı öyküsü olan ve hayvancılık yapan 33 yaşında bir erkek hastadaki antibiyotiklerle başarıyla tedavi edilen Brucella canis'e bağlı bir infektif endokardit olgusu sunuldu. Hastanın Brucella standard tüp aglütinasyon testi (STA) prozon olayını dışlamak için dilüsyonların artırılmasına karşın negatifti. Olası blokan antikorlara yönelik olarak Coombs antiserumuyla yinelenen STA testi de negatif sonuçlandı. Hastanın kan kültüründe Brucella spp. üredi. B. canis mikroaglütinasyon testi 1/160 titrede pozitif olarak saptandı. Aort kapağında ekokardiyografik olarak gözlenen 0.5x0.7 cm boyutlarındaki vejetasyon, doksisiklin, rifampisin ve streptomisin tedavisinin birinci ayında küçülmeye başladı ve ikinci ayda saptanmadı. Üçüncü ayındaki ekokardiyografi kontrolünde de vejetasyon saptanmayan hastanın ayaktan takibi sırasındaki tedavisi, doksisiklin, rifampisin ve trimetoprim-sülfametoksazolle sürdürüldü ve toplam tedavi süresinin en az bir yıl olması planlandı.