Detection of Methicillin Resistance in Staphylococcus aureus Isolates by Classical and Molecular Methods

Staphylococcus aureus Suşlarında Metisilin Direncinin Klasik ve Moleküler Yöntemlerle Araştırılması

Muhammet Hamidullah UYANIK, Hayrunisa HANCI, Ahmet AYYILDIZ, Hakan İGAN, Mustafa ÖZKAN BALTACI, Ahmet ADIGÜZEL

Abstract

Objective: This study was planned to detect methicillin resistance in Staphylococcus aureus strains by conventional phenotypic methods and polymerase chain reaction for mecA gene and to compare the results of these tests for their sensitivity and specificity. Methods: Eighty six methicillin-resistant S. aureus (MRSA) and 30 methicillin-sensitive S. aureus (MSSA) strains from various clinical samples were included in this study. Methicillin resistance was detected by oxacillin and cefoxitin disk diffusion method. Presence of colonies on MRSA chromogenic agar was looked for methicillin resistance. The presence of the mecA gene investigated by polymerase chain reaction is considered to be the gold standard test, and sensitivity, specificity, positive predictive value (PPV) and negative predictive value (NPV) were calculated accordingly. Results: The percentage of sensitivity, specificity, PPV and NPV were 98.7%, 81.6%, 91.7%, 96.9% for the cefoxitin disk diffusion test, respectively; 100%, 78.9%, 90.7%, 100% for the oxacillin disk diffusion test, respectively; 45.8%, 63.2%, 70.2%, 38.0% for the 24-hour evaluation MRSA chromogenic agar, respectively; 51.4%, 63.2%, 72.5%, 40.7% for the 48-hour evaluation, respectively. Conclusions: Investigation of mecA is crucial for taking the necessary precautions in hospitals where the MRSA is a common problem. The results for cefoxitin and oxacillin disk diffusion method were found close to each other; hence, we think that oxacillin disk can be an alternative instead of cefoxitin disk. Results based on chromogenic agar should be interpreted with caution. Klimik Dergisi 2018; 31(1): 30-3.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Staphylococcus aureus suşlarındametisilin direncinin belirlenmesinde kullanılan çeşitli klasikyöntemlerle genotipik bir yöntem olan mecA geni varlığının kıyaslanmasıdır.Yöntemler: Çalışmaya çeşitli klinik örneklerden izole edilen 86metisiline dirençli S. aureus (MRSA) ve 30 metisiline duyarlı S.aureus (MSSA) suşu dahil edildi. Suşların metisilin dirençlerioksasilin ve sefoksitin disk difüzyon testiyle belirlendi. Metisilindirenci için MRSA kromojenik agarda kolonilerin üreyipüremediklerine bakıldı. Polimeraz zincir reaksiyonuyla araştırılanmecA geni varlığı altın standard test olarak kabul edildive diğer sonuçların duyarlılık, özgüllük, pozitif prediktif değer(PPD) ve negatif prediktif değer (NPD)’leri buna göre hesaplandı.Bulgular: Duyarlılık, özgüllük, PPD ve NPD yüzdeleri sefoksitindisk difüzyon testi için sırasıyla %98.7, %81.6, %91.7, %96.9;oksasilin disk difüzyon testi için sırasıyla %100, %78.9, %90.7,%100; MRSA kromojenik agar 24. saatlik değerlendirme için sırasıyla%45.8, %63.2, %70.2, %38.0; 48. saatlik değerlendirmeiçin sırasıyla %51.4, %63.2, %72.5, %40.7 idi.Sonuçlar: MRSA sorununun yüksek olduğu hastanelerde gerekli önlemlerinalınabilmesi açısından mecA geninin araştırılması en doğrusonuca ulaşmada önemlidir. Sefoksitin ve oksasilin disk difüzyon yöntemlerisonuçları birbirine yakın bulunduğundan sefoksitin diski olmadığıdurumlarda oksasilinin de bir alternatif olabileceğini düşünmekteyiz.MRSA saptanması için kromojenik agarın kullanılması durumundaihtiyatlı davranılması uygun olacaktır. Klimik Dergisi 2018; 31(1): 30-3.