Investigation of factors influencing on wood adhesion capability

Abstract

Aim of the study: In this study, the influencing factors on the capability of adhesion in Uludag Fir (Abies bornmülleriana Mattf.), Chestnut (Castanea sativa Mill.) and Poplar (Populus tremula L.) woods were investigatedMaterial and Methods: An important problem is that wood have different wettability that makes the bonding process difficult. Influence of PVAc-D3 and PU-D4 adhesives, which are widely used in the furniture industry, on wetting properties was evaluated by contact angle measurement analysis. Bonding strengths of the laminated veneers, which were untreated, treated in two hours at -20 °C and 60 °C temperatures, water immersion, and water vapor, were determined. Influence of adhesives on the wetting properties was evaluated by contact angle measurement analysis. The adhesion line to determine wettability was investigated with scanning electron microscopy (SEM), and energy dispersive X-ray analysis (EDX).Main results: The results indicated that bonding strength of chestnut wood was determined to be higher than poplar and Uludag fir for all applications. The results generally showed that the applied treatments were resulted in a decrease in bonding strength for both types of adhesive. The lowest bonding strength was determined when the specimens were exposed to water immersion. The results clearly indicate that the surface wettability measurements were informative for forming of adhesion layers. According to the EDX analysis, a decrease of carbon and oxygen was observed in the transition from adhesive to wood.Research highlights: The adhesion capabilities were directly related to wood density and different treatment factors. The different wood species and adhesives used affected on wettability.

Özet

Çalışmanın amacı: Bu çalışmada, uludağ göknarı (Abies bornmülleriana Mattf.), kestane (Castanea sativa Mill.) ve kavak (Populus tremula L.) odunlarında yapışma kabiliyetine etki eden faktörler araştırılmıştır. Materyal ve Yöntem: Odunun farklı ıslanabilirlik özelliğe sahip olması, yapışma sürecini zorlaştıran önemli bir problemdir. Mobilya endüstrisinde yaygın olarak kullanılan PVAc-D3 ve PU-D4 yapıştırıcılarının ıslatma özellikleri temas açısı ölçümü ile değerlendirilmiştir. Lamine edilmiş kaplamalar, 2 saat süreyle -20 °C ve 60 °C sıcaklıklarda su ve su buharında bekletme işlemlerine tabii tutulmuş ve örneklerin yapışma mukavemetleri belirlenmiştir. Ayrıca yapıştırıcıların ağaç malzemeyi ıslatabilme kabiliyeti temas açısı ölçüm analizi ile değerlendirilmiştir. Islanabilirliğin belirlenmesi için yapışma hattı, taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve enerji dağılımlı X-ışını analizi (EDX) ile incelenmiştir. Sonuçlar: Tüm işlemler için kestane odunun yapışma direncinin kavak ve göknar odununa göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Genel olarak sonuçlar, uygulanan işlemlerin her iki yapıştırıcı tipi için yapışma direncinde bir azalmaya neden olduğunu gösterdi. En düşük yapışma direnci, suda bekletilen örneklerde belirlenmiştir. Yüzey ıslanabilirlik ölçümlerinin, yapışma katmanın oluşması hakkında bilgi verici olduğu görülmüştür. EDX analizine göre, yapıştırıcıdan oduna geçişte karbon ve oksijen azalması gözlemlenmiştir. Araştırma vurguları: Yapışma kabiliyeti doğrudan odunun yoğunluğu ve çeşitli uygulama faktörleri ile ilgili olduğu belirlenmiştir. Kullanılan farklı odun türleri ve yapıştırıcılar ıslanabilme özelliğini etkiler.