Journals / Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi / 2013 / Cilt: 24 - Sayı: 3
Perinatal outcomes of multiple pregnancies after assisted reproductive technology
- Pages
- 151–156
- DOI
- —
Abstract
Background: We aimed to investigate the difference between the perinatal outcomes of multiple pregnancies according to methods of conception: spontaneous versus assisted reproduc- tive technology (ART). Methods: This retrospective cross-sectional study was con- ducted with 54 multiple pregnancies (1 triplet, 53 twins) that were delivered between 2010 and 2013. Perinatal character- istics of all cases were collected from patient files and delivery records. Results: The mean maternal age, gravida and parity number of all women were 29.5±5.8 years, 2.1±1.7, and 1±1.7, respec-tively. The conception methods of pregnancies were as follows:68.5% spontaneous conception, 25.9% intracytoplasmic sperm injection-embryo transfer; and 5.6% with intrauterine insemi- nation. Tocolytic medication was used in 35.2% of the pregnant women, and antenatal betamethasone was used in 50% of cas- es. The rate of tocolytic medication use was higher in ART mul- tiple pregnancies than in spontaneous conception (58.8% vs 24.3%, p=0.01). While the rate of gestational diabetes mellitus was higher (17.6% vs 2.7%), the rate of thyroid dysfunction was lower (5.9% vs 13.5%) in ART multiple pregnancies. Conclusion: In our population, the risk of preterm labor was significantly higher in multiple pregnancies after ART com- pared to spontaneous multiple pregnancies.
Özet
Amaç: Yardımcı üreme teknikleri (YÜT) ile elde edilen çoğul gebeliklerin, spontan çoğul gebeliklerden perinatal özellik- ler bakımından bir fark gösterip göstermediğini araştırmayı amaçladık.Gereç ve Yöntem: Bu geriye dönük kesitsel çalışmada 2010 ve 2013 yılları arasında doğum yaptırılan 54 çoğul (53 ikiz, 1 üçüz) gebelik olgusunun perinatal özellikleri incelendi. Tümolguların perinatal özellikleri hasta dosyaları ve kayıtlardantoplandı.Bulgular: Ortalama anne yaşı, gravida ve parite sırasıyla29.5±5.8 yıl, 2.1±1.7 adet ve 1±1.7 adet idi. Gebeliklerin%68.5’i spontan, %25.9’u intrasitoplazmik sperm injeksi-yonu-embriyo transferi sonrası ve %5.6’sı intrauterin inse-minasyon sonrası idi. Hamile kadınların %35.2’sine tokoliztedavisi ve olguların %50’sine prepartum betametazonuygulandı. YÜT çoğul gebeliklerinde uygulanan tokolizoranı, spontan çoğul gebeliklerden yüksek idi (%58.8 ve%24.3, p=0.01). YÜT çoğul gebeliklerinde diyetle regülegestasyonel diyabet oranı yüksek (%17.6 ve %2.7) iken; tiroit fonksiyon bozukluğu oranı ise daha düşük (%5.9 ve %13.5) idi.Sonuç: Bizim çalışma popülasyonumuzda YÜT çoğul gebe-liklerinde preterm eylem gelişme riski, spontan çoğul gebe- liklere kıyasla daha yüksek oranda gözlendi.