Kidney Stone Treatment in the Anomalous Kidney with Retrograde Intrarenal Surgery: A Matched Pair Analysis

Anomalik Böbrek Taş Tedavisinde Retrograd İntrarenal Cerrahi: Çift Eşleştirilmiş Analiz

Mehmet Çağlar ÇAKICI, Sercan SARI, Aykut AYKAÇ, Özer BARAN, İbrahim Güven KARTAL, Hakkı Uğur ÖZOK, Ahmet Nihat KARAKOYUNLU, Azmi Levent SAĞNAK

Abstract

Objective: To show our retrograde intrarenal surgery (RIRS) experience in anomalous kidney stones and compare its safety and efficiency withnormal kidney stones.Materials and Methods: Between 2012 and 2018, patient data was reviewed retrospectively and 1700 procedures were taken into consideration.Forty-seven anomalous kidney stones were included in the study (group A). In these patients, 18 had calyx diverticulum, 12 had horseshoe kidney,8 had ureteral duplication, 2 had ectopic kidneys, 1 had malrotation, and 1 had bifid pelvis. After making a matched pair analysis, 47 normalkidney stones with similar demographic and stone characteristics were included in our study (group N). Demographic, stone, intraoperative andpostoperative data were recorded. We compared these groups regarding efficiency and safety.Results: Average scope time, hospitalization time, and postoperative double J-stent rate were higher in group A. The difference was statisticallyinsignificant (p>0.05). Ureteral access sheath usage was higher in group N, though the difference was statistically insignificant (p=0.63). Stonefreerates and success rates were higher in group N though the difference was not statistically significant (p>0.05). The rate of complications wasstatistically significantly higher in group A (p=0.02).Conclusion: RIRS can be used in the management of anomalous kidney stones. It is an efficient and safe method. Prospective and larger patientnumbered studies are needed.

Özet

Amaç: Anomalik böbrek taşlarında retrograd intrarenal cerrahi (RİRC) deneyimimizi göstermek ve normal böbrek taşları ile güvenlik ve etkinliğini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: 2012-2018 yılları arasında veriler retrospektif olarak tarandı. Bin yedi yüz işlem değerlendirildi. Kırk yedi anomalik böbrek taşı çalışmaya alındı (grup A). Bunlardan 18’inde kaliks divertikülü, 12’sinde atnalı böbrek, 8’inde üreteral duplikasyon, 2’sinde ektopik böbrek, birinde malrotasyon ve birinde bifid pelvis mevcuttu. Çift eşleştirilmiş analiz sonrası benzer özelliklere sahip 47 normal böbrek taşı çalışmaya alındı (grup N). Demografik, taş, intraoperatif ve postoperatif veriler kaydedildi. Gruplar etkinlik ve güvenilirlik açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Ortalama skopi süresi, hastanede kalış süresi ve postoperatif Double-J stent oranı A grubunda yüksekti. Aradaki fark istatiksel olarak anlamsızdı (p>0,05). Üreteral akses kılıf kullanımı N grubunda yüksekti. Aradaki fark istatiksel olarak anlamsızdı (p=0,63). Taşsızlık ve başarı oranı N grubunda yüksekti. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Komplikasyon oranı A grubunda istatiksel olarak anlamlı şekilde yüksekti (p=0,02). Sonuç: RİRC anomalik böbrek taş tedavisinde kullanılabilecek etkin ve güvenilir bir yöntemdir. Prospetif ve yüksek sayılı çalışmalara ihtiyaç vardır.