Hücre fıtıklaşmanın konumu zona pellucidadan çıkan blastokistlerin implantasyon davranışlarını öngörmektedir

Abstract

OBJECTIVE: It is well accepted that hatching blastocysts have the highest implantation potential provided that inner cell mass (ICM) and trophectoderm (TE) have formed adequately. Though there is a wide variety of possible hatching spots around the blastocyst surface, no data exist analyzing the actual influence of this site on implantation behaviour. This semi-prospective study was set up in order to evaluate if blastocysts implant at a higher rate, if the opening of the zona pellucida is located close to the ICM, which corresponds to the area that will later drive invasion into the endometrium (syncytiotrophoblast). MATERIAL-METHODS: During the initial phases of the study images of all transferred hatching blastocysts were checked if they herniated near the ICM (study group) or TE (control group). As soon as it became evident that blastocysts hatching close to the embryoblast were superior in terms of outcome they were selected prospectively. RESULTS: A total of 108 patients were involved, 82 of them had a homogeneous transfer in terms of the hatching site. Patients from the study group showed a trend towards a higher (P=0.06) clinical pregnancy rate (72.4%) as compared to the control group (50.9%). Implantation rate, however, was significantly increased (66.7% vs. 40.8%) (P=0.009). DISCUSSION: Theoretically, hatching at the embryonic pole could accelerate contact between those trophectodermal cells supposed to draw the blastocyst into the uterine wall and the endometrium.. This mutual interaction between blastocyst and uterus may be hindered or delayed if herniation takes place opposite the ICM and/or if hatching difficulties occur.

Özet

AMAÇ: Zona pellucidadan çıkan blastokistlerin, iç hücre kütlesinin (ICM) ve trofoektoderm'in (TE) uygun gelişmiş olması önşartıyla, en yüksek implantasyon potansiyeline sahip oldukları kabul edilmiş bir gerçektir. Blastokist çevresindeki zona pellucidadan olası çıkış noktalarının çokluğuna rağmen, bu bölgenin implantasyon davranışları üzerindeki gerçek etkisini inceleyen herhangi bir veri yoktur. Bu kısmen izlemsel olan araştırmayı yapmanın amacı zona pellucidadaki deliğin iç hücre kütlesine (ICM), ki bu sonradan endometriyuma (syncytiotrophoblast) invazyonu sağlayacak bölgeye denk gelir, yakın konumlandırılması durumunda blastokistlerin daha yüksek oranda implante olup olmadıklarını değerlendirmektir.METOD: Araştırmanın başlangıç safhalarında transfer edilmiş tüm blastokistlerin görüntüleri iç hücre kütlesinin mi (çalışma grubu) yoksa TE'nin yakınında mı (kontrol grubu) oluştuklarına/fıtıklaştıklarına dair gözden geçirilmiştir. Embriyoblast'a yakın yerlerden zona pelucidayı delen blastokistlerin sonuçlarının daha üstün olduklarının anlaşılmasıyla bunlar ileriye dönük kullanım amaçlı seçilmişlerdir.SONUÇLAR: Toplam 108 hastanın dahil olduğu araştırmada, 82'sine zona pellucidayı delme bölgesi bakımından homojen transferler yapılmıştır. Çalışma grubundaki hastalar kontrol grubundakilerle karşılaştırıldığında (50.9 %) daha yüksek bir kinik hamilelik oranı (72.4 %) eğilimi sergilemişlerdir (P=0.06). Ayrıca, implantasyon oranı önemli ölçüde arttırılmıştır (66.7%'ye karşı 40.8%) (P=0.009).TARTIŞMA: Teorik olarak, zona pellucidanın embriyonik kutupa yakın delinmesi blastokisti uterus duvarına ve endometriyuma yönlendirmekle yükümlü trofoektodermal hücreler ve endometriyum arasındaki teması hızlandırabilir. Blastokist ve uterus arasındaki bu karşılıklı etkileşim, fıtıklaşmanın iç hücre kütlesinin karşısından meydana gelmesi ve/ veya zona pellucidayı delme sırasında ortaya çıkabilecek zorluklarla engellenebilir veya gecikebilir.