Endometriozis rekürrensi; risk faktörleri, mekanizması ve biyomarkerlar; literatürün gözden geçirilmesi

Recurrence of endometriosis; risk factors, mechanisms and biomarkers; review of the literature

Abstract

Endometriosis has a wide clinical spectrum and induces a chronic inflammatory process. The incidence of endometriosis in women withdysmenorrhoea is up to 40-60%, whereas in women with subfertilityis up to 20-30%. Recurrence of endometriosis varies greatly amongdifferent studies. The overall recurrence rates range between 6 to 67%according to the criteria that are taken into consideration. Which ofthe various reasons is more predictive for recurrence is still unclearand controversial. The main aim of post-operative medical treatmentis suppressing ovarian activity leading to atrophy of endometrioticlesions. The success of treatment depends on the resorption of allresidual visible lesions and the eradication of microscopic implants.The recurrent lesions might originate from residual lesions or fromde novo cells. Determining risk factors for recurrence may allow theidentification of subgroups at risk for disease control. Potential biomarkers for recurrence could also maintain targeted therapy.(J Turkish-German Gynecol Assoc 2013; 14: 98-103)

Özet

Endometriozis geniş bir klinik spektruma sahiptir ve kronik inflamatuvar bir süreç oluşturur. Dismenoresi olan kadınlarda endometriozis insidansı %40-60 iken, subfertil kadınlarda %20-30 arasındadır. endometriozis rekürrensi değişik çalışmalarda farklı sonuçlar sergiler. Dikkate alınan kritere göre rekürrens oranı %6 ile 67 arasında değişir. Rekürrens için birçok farklı nedenden hangisinin daha prediktif olduğu kesin değildir ve tartışmalıdır. Post operatif medikal tedavinin amacı ise overyan aktiviteyi suprese etmektir ve böylece endometriotik lezyonlarda atrofi sağlanır. Tedavinin başarısı tüm görülebilir rezidüel lezyonların ve mikroskobik implantların eradikasyonuna bağlıdır. Rekürren lezyonlar rezidüel yapılardan veya de novo hücrelerden kay- naklanabilir. Rekürrens için risk faktörlerini bilmek hastalığın kontrolü için subgrupların tanınmasını sağlar. Rekürrens açısından anlamlı potansiyel biyomarkerlar ise hedeflenmiş tedavinin temelini oluşturur. (J Turkish-German Gynecol Assoc 2013; 14: 98-103)