Thymectomy in myastenia gravis: Comparison with conservative therapy

Myastenia graviste timektomi: Konservatif tedavi uygulanan hastalarla karşılaştırma

Abstract

Aim: To assess the efficacy of thymectomy on prognosis in myasthenia gravis (MG). Method: The demographical and clinical features of 40 thymectomised patients followed in our neuromuscular day clinic were analysed and compared to the patients' (54 patients) who were treated conservatively. The doses of all medications before and after TMT and at the beginning and during the last evaluation of CT, were noted. Prognosis is defined .Results: Both groups were identical for gender, mean follow-up period and distribution in Osserman grades except for their ages. The patients in the TMT group were much younger. No statistical relation was found between prognosis and the age at the time of operation, the age at onset of the disease, gender and the time from the onset of the disease until the operation. At the time of evaluation, the doses of prednisolone and pyridostigmin were lowered, azathiopirine was unchanged The ratio of the patients in the TMT group, taking no or very small amount of prednisolone was twice of that in CT group.At the last evaluation the ratio of patients who were better was 75% in the TMT group and 40% in the CT group. There was no mortality in the TMT group. Six patients deceased in the CT group.Conclusion: Results of the TMT group seems better than the CT groups'. Remarkable difference between the ages of the two groups and nonrandomisation of the patients may create bias in favor of TMT. Future larger studies involving identical patients are needed.

Özet

Amaç: Timektominin myastenia gravis tedavisinde etkinliğini araştırmak. Yöntem: Nöromüsküler hastalıklar polikliniğinde izlenen timektomi (TMT) yapılmış 40 hastanın demografik ve klinik bulguları prognoza etkisi açısından incelendi ve, konservatif tedavi (KT) ile izlenen hastaların (54 hasta) özellikleri ile karşılaştırıldı. Klinik bulguların şiddeti Osserman skalasına göre sınıflandı. TMT öncesi ve sonrası ile KT grubunda başlangıç ve son değerlendirmedeki ilaç (prednizolon, piridostigmin, azatiopirin) dozları not edildi. Prognozları belirlendi.Bulgular: İki grup yaş ve hastalık başlama yaşı dışındaki demografik özellikleri, cins, ortalama izlem süresi, Osserman evrelerine dağılım açısından benzerdi. TMT grubundaki hastalar hem hastalık başlama yaşı, hem de TMT sırasındaki yaş açısından daha gençtiler. TMT grubunda operasyon sırasındaki yaş, hastalık başlama yaşı, cins, operasyona dek geçen süre prognoz ile ilişkili bulunmadı. Her iki grupta da tedavi sonrası prednizolon ve piridostigmin dozları anlamlı olarak azaltılmıştı, azatiopirin dozu ise değişmemişti. Prednizolon almayan ya da çok düşük dozda alan hastaların oranı TMT grubunda iki kat daha fazlaydı. Ancak son ortalama ilaç dozları, her 3 ilaç için iki grupta benzerdi.Son değerlendirmede TMT grubunda iyilik saptanan hasta oranı % 75, KT grubunda % 40 olarak belirlendi. TMT grubunda hiç ölüm olgusu yoktu. KT grubunda ise 6 hasta kaybedilmişti. 3 ölüm miyastenik krize bağlıyken, 3 ölüm diğer nedenlerden ileri gelmişti.Sonuç: Serimizde miyastenia gravis prognozuna etkisi açısından TMT sonuçları KT grubundan belirgin iyi görünmektedir. Ancak iki grubun yaşlarının farklı olması nedeniyle sonuçlar ihtiyatla ele alınmalıdır. Literatürde çok az sayıda çalışmada rastlandığı gibi özdeş hastaların değerlendirildiği geniş çalışmalara gerek vardır.